ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΙΣΤΟΡΙΑ

Σαν σήμερα 21 Ιανουαρίου το 1911, ξεσπά η μεγάλη απεργία των τραμβαγιέρηδων της Αθήνας

0

Οι τραµβαγιέρηδες, όπως αποκαλούσαν οι παλαιότεροι τους εργαζομένους στο
τραμ, ήταν ένας από τους πιο δυναμικούς κλάδους εργαζομένων στην Ελλάδα, µε
συνδικαλιστική εκπροσώπηση και αρκετές κινητοποιήσεις στο ενεργητικό τους. Η
απεργία που κήρυξαν στην Αθήνα στα τέλη Ιανουαρίου 1911, µπορεί να µην πέτυχε
τον στόχο της που ήταν οι επαναπρόσληψη απολυθέντων συναδέλφων τους, αλλά
επιτάχυνε τις εξελίξεις για την καθιέρωση µιας σύγχρονης εργατικής νομοθεσίας
στην Ελλάδα.

Στις αρχὲς της δεύτερης δεκαετίας του 20ού αιώνα, µε ανοιχτά τα εθνικά θέµατα
(Μακεδονικό, Κρητικό κ.α), η ελληνική οικονομία βρισκόταν σε ανοδικἠ πορεία, η
βιομηχανία αναπτυσσόταν, τα δικαιώµατα όμως των εργαζομένων ήταν σχεδὸν
ανύπαρκτα. Συχνά αναγκάζονταν να δουλεύουν 13 µε 14 ώρες την ηµέρα, οι µισθοἰ
ήταν πενιχροί και οι απολύσεις σύνηθες φαινόμενο χωρίς κανόνες. Την
διακυβέρνηση της χώρας ασκούσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που εἰχε κερδἰσει
πανηγυρικά τις εκλογές της 28ης Νοεμβρίου 1910 και ετοιμαζόταν να ξεδιπλώσει το
μεταρρυθμιστικὀ του πρόγραµµα που θα οδηγούσε στον αστικὀ μετασχηματισμό
της ελληνικής κοινωνίας.

Στα µέσα Ιανουαρίου, η ελληνοβελγικἠ «Εταιρεία Τροχιοδρόµων Αθηνών – Πειραιώς – Περιχώρων» (ΕΤΑΠΠ), που διαχειριζόταν τα τραμ της πρωτεύουσας και του
επινείου, απέλυσε τέσσερις επιθεωρητές, μεταξύ των οποίων και τον πρόεδρο του
σωματείου των τραμβαγιέρηδων, για την συνδικαλιστική τους δράση. Στην ουσία,
στόχος της ἡ διάλυση του ιδιαίτερα μαχητικού σωματείου τους. Οι εργαζόµενοι της
επιχείρησης απάντησαν δυναμικά και στις 21 Ιανουαρίου κἠρυξαν απεργία διαρκείας
µε βασικὀ αίτημα την επαναπρὀσληψη των απολυµένων συναδέλφων τους.
Το πρωἱ της πρὠτης ημέρας της απεργίας, οι απεργοἰ ξεκίνησαν εν ποµπἠ απὀ το
κέντρο της Αθήνας και κατευθύνθηκαν δια μέσου της οδού Πειραιώς προς το
αμαξοστάσιο, που βρισκόταν στην περιοχή της Αγίας Τριάδας Κεραμεικού. Το κλίμα
ήταν πανηγυρικό και κάποιοι εκ των απεργὠν άρχισαν να χορεύουν συνοδεία
πίπιζας, ὀπως έγραψε ο Τύπος της εποχής. Παράλληλα ἀλλοι απεργοί απέκλεισαν τα
αμαξοστάσια σε Φάληρο και Πειραιά, τα οποία φρουρούσαν άνδρες της
Χωροφυλακής. Η διεύθυνση της εταιρείας παρέμενε ανένδοτη στη επαναπρόσληψη
των απολυθέντων, ὁπως και οι απεργοἰ, που ήταν αποφασισμένοι να µην αφήσουν
να κυκλοφορήσει κανένα τραμ, διαμηνύοντας προς την εργοδοσία ότι εν ανάγκη θα
βάψουν τις γραμμές µετο αἱμα τους.

Η συνάντησή τους µε τον υπουργό Εσωτερικών Εμμανουήλ Ρέπουλη, τους
απογοήτευσε. Ο υπουργὀς τους είπε ὁτι δεν μπορεί να αναμιχθεί στα εσωτερικά της
εταιρείας και τους συνέστησε σεβασμὀ στο νόμο και την τάξη. Την ίδια ηµέρα
εκδηλώθηκε κύμα συμπαράστασης των απεργὠν απὀ τα εργατικἁ κέντρα και απὀ
κλάδους εργαζομένων, όπως οι σιδηροδροµικοἰ, οι σιγαροποιοί και οἱ αρβυλοποιοἰ.

Τις επόμενες δύο ηµέρες τα πράγματα κύλησαν ἠρεµα µε τους απεργούς να
παραμένουν αποφασισμένοι στην συνέχιση της απεργίας τους. Ο ἰδιος ο Βενιζέλος
δέχθηκε απεργούς και εκπροσώπους της εργοδοσίας σε µια προσπάθεια εξεύρεσης
λύσης, ενώ η κυβέρνηση απέρριψε την διεξαγωγἠ διαιτησίας,την οποία επιδίωκαν οι
απεργοἰ, πιστεύοντας ὁτι θα την κερδίσουν. Η εργοδοσία δεν έχασε χρόνο και έβαλε
σε κίνηση απεργοσπαστικὀ μηχανισμό, έχοντας στο πλευρό της την Εισαγγελία, που
ανακοίνωσε ὁτι θα συλλαμβάνεται ὀποιος απεργὸς παρεμποδίζει συνἀδελφὀ του να
εργαστεἰ.
Στις 24 Ιανουαρίου, η κατάσταση εκτραχύνθηκε, καθώς σημειώθηκαν επεισόδια στο
αμαξοστάσιο του Κεραμεικού, ὁπου είχαν συγκεντρωθεἰ οι απεργοἰ συν γυναιξί και
τέκνοις. Ρἰφθηκαν ακόµη και πυροβολισμοί απὀ την Χωροφυλακή, η οποία, όπως
δικαιολογήθηκε, ανταπέδωσε πυρά που προήλθαν απὀ απεργούς. Οι συλλήψεις
απεργὠν ξεπέρασαν τις εκατὀ.

Με την τροπἠ που πἠραν τα πράγματα η απεργία άρχισε να φυλλορροεί. Σημαντικὀ
ρόλο έπαιξε και το τελεσίγραφο της εταιρείας, ότι ὀποιος υπἀλληλός της δεν
προσερχόταν στην εργασία του θα θεωρούνταν αυτοδικαίως απολυµένος. Την
επομένη τα πρώτα τραμ έκαναν την εµφἀνισή τους στους δρόµους της Αθήνας,
συνοδεἰα στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάµεων, που είχαν καταλάβει θέσεις
κατά µήκος των γραμμών.
Η απεργία των τραμβαγιέρηδων μπορεί να τελείωσε ἀδοξα, αλλά ανάγκασε την
κυβέρνηση Βενιζέλου να επιταχύνει τον βηματισμὀ της και να αρχίσει να λαμβάνει τα
πρωτα µέτρα για την βελτίωση της θέσης των εργαζομένων.

πηγή: sansimera.gr

Αίτημα ΠΕΣΠ «Φορολόγηση και Ακατάσχετο Μη Επιστρεπτέας Προκαταβολής Περιφερειών»

Previous article

Το πρώτο «παιδί του σωλήνα» που γεννήθηκε στην Ελλάδα έγινε 40 ετών

Next article

You may also like

Comments

Comments are closed.