Έρχονται οι μονάδες καύσης απορριμμάτων – Που θα γίνουν στην Πελοπόννησο

Σε Αρκαδία, Ηλεία ή Αχαΐα αναμένεται να κάτσει η μπίλια για την δημιουργία μίας από τις έξι Μονάδες Καύσης Απορριμματογενών Καυσίμων (δηλαδή απορριμμάτων που μπορεί να λειτουργήσουν ως υψηλής ποιότητας καύσιμα, όπως το RDF) όσο και Σύμμεικτων Απορριμμάτων. Αυτό περιλαμβάνεται σε μελέτη που παρουσιάστηκε στο Υπουργείο Ενέργειας και «ονοματίζει» τις περιφερειακές ενότητες στις οποίες αυτές οι έξι μονάδες πρόκειται να δημιουργηθούν.

Σύμφωνα με το επικρατέστερο σενάριο, οι μονάδες πρόκειται να χωροθετηθούν:

• Στο κέντρο της Πελοποννήσου (σε μία από τις περιφερειακές ενότητες Αρκαδίας, Ηλείας ή Αχαΐας). Θα καλύπτει τις περιφέρειες Δυτικής Ελλάδας, Πελοποννήσου και το Ιόνιο πλην Κέρκυρας. Θα έχει δυναμικότητα 154.000 τόνων.
• Στη Ροδόπη, καλύπτοντας όλη την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης. Η μονάδα θα έχει δυναμικότητα 62.000 τόνων.
• Στην Κοζάνη, καλύπτοντας Κεντρική Μακεδονία, Δυτική Μακεδονία, Ηπειρο, Θεσσαλία και Κέρκυρα. Θα δέχεται 288.000 τόνους απορριμμάτων.
• Στη Βοιωτία, καλύπτοντας τμήματα της Στερεάς Ελλάδας και τη Δυτική Αττική. Θα έχει δυναμικότητα 186.000 τόνων.
• Στην Αττική, καλύπτοντας την υπόλοιπη Αττική, τα νησιά του Βορείου Αιγαίου και τμήμα των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων.
• Στο Ηράκλειο, καλύπτοντας όλη την Κρήτη, τη Σαντορίνη, την Κάρπαθο και τη Ρόδο. Θα έχει δυναμικότητα 140.000 τόνων ετησίως.

Το ενδιαφέρον είναι ότι το υπουργείο δεν μιλάει μόνο για απορριμματογενές καύσιμο (RDF, SRF), το οποίο παράγεται σήμερα από τις μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων (για την καύση του οποίου πληρώνεται η τσιμεντοβιομηχανία), αλλά και σύμμεικτα απορρίμματα.

Η συζήτηση αυτή είναι κάθε άλλο παρά θεωρητική. Στις αρχές Απριλίου, ο πρόεδρος της ΔΕΗ Γιώργος Στάσσης ανακοίνωσε στην Κοζάνη την πρόθεση της εταιρείας να δημιουργήσει μονάδα ενεργειακής αξιοποίησης απορριμμάτων κοντά στην «Πτολεμαΐδα 5» (επένδυση 300 εκατ. ευρώ, για παραγωγή ενέργειας 38 MW).

Σύμφωνα με τη μελέτη, η παραγωγή ενέργειας από την καύση απορριμμάτων και απορριμματογενών καυσίμων θα συμβάλει τόσο στην ενεργειακή σταθερότητα της χώρας όσο και στην επίτευξη του στόχου μείωσης των απορριμμάτων που θάβονται σε ΧΥΤΑ κάτω του 10% έως το 2030.

Υπάρχουν βεβαίως πολλά σημεία που αξίζει να συζητηθούν σε ένα διάλογο που μέχρι στιγμής γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες (το ΥΠΕΝ «οχυρώνεται» πίσω από το γεγονός ότι θα τεθεί σε διαβούλευση η στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, κάτι που ωστόσο συνεπάγεται ότι οι βασικές αποφάσεις θα είναι ήδη ειλημμένες).

Ωστόσο:

1. Η δημιουργία τέτοιων μονάδων απαιτεί πολύ μεγάλες επενδύσεις, επομένως θα επιβαρυνθεί σημαντικά το κόστος διαχείρισης απορριμμάτων (για τη μεταφορά και καύση του υπολείμματος).
2. Οι δήμοι θα κληθούν να δεσμευτούν σε συμβάσεις δεκαετιών, οι οποίες βεβαίως θα υπονομεύουν τυχόν μελλοντικούς στόχους ανακύκλωσης.
3. Με δεδομένο ότι η Ε.Ε. δεν χρηματοδοτεί τέτοιες μονάδες, οι διαστάσεις τους δεν θα δεσμεύονται από τους περιορισμούς της κοινοτικής νομοθεσίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
4. Τέλος, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις παραμένουν ένα σημαντικό ζήτημα, δεδομένου ότι η Ελλάδα στα περιβαλλοντικά δεν είναι… ούτε Δανία ούτε Αυστρία.