Η Κορινθία σε κατάσταση πολιορκίας από τα μικτά κλιμάκια

Δεν έχουν τέλος οι αντιδράσεις μετά το πρόσφατο δημοσίευμα του Sfedona.gr για τα μικτά ελεγκτικά κλιμάκια που «ξετρυπώνουν» κάθε αγρότη στην Κορινθία. Αυτό που βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες δεν είναι απλώς αυστηροί έλεγχοι. Είναι μια οργανωμένη επιχείρηση οικονομικής εξόντωσης ανθρώπων που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανή την παραγωγή τους.

Παραγωγοί και μεταφορείς μιλούν ανοιχτά για ένα νέο κύμα κρατικής αυθαιρεσίας. Τα πρόστιμα των 5.000 ευρώ πέφτουν σαν καταιγίδα σε σημεία που μόνο ως ενέδρα μπορούν να χαρακτηριστούν. Κοντά σε ελαιοτριβεία. Σε αγροτικούς δρόμους. Σε χωμάτινα περάσματα που χρησιμοποιούνται μόνο από ντόπιους. Το μήνυμα είναι σαφές. Η κυβέρνηση δεν ψάχνει παραβάτες. Ψάχνει εισπρακτικά θύματα.

Μια ελαιοκομική περίοδος «υπό κατοχή»

Την ώρα που οι παραγωγοί βρίσκονται στην πιο κρίσιμη φάση του χρόνου, αντί για στήριξη αντιμετωπίζουν μπλόκα, κρυφούς ελέγχους και εξοντωτικά πρόστιμα που δεν μπορούν να αντέξουν ούτε μεγάλες επιχειρήσεις, πόσο μάλλον μικρές οικογενειακές εκμεταλλεύσεις.

Οι μαρτυρίες που φτάνουν στο Sfedona.gr μιλούν για ελέγχους λίγα μέτρα πριν την είσοδο των ελαιοτριβείων. Για ελεγκτές κρυμμένους ανάμεσα σε αγροτεμάχια. Για παραγωγούς που σταματούν για «λίγα κιλά λάδι» και φεύγουν με πρόστιμο που ξεπερνά το ετήσιο εισόδημά τους.

Ο νόμος που έγινε όπλο στα χέρια της κυβέρνησης

Με τον νόμο 5222/2025 η κυβέρνηση έκανε το ψηφιακό δελτίο αποστολής υποχρεωτικό. Ωραία ως θεωρία. Στην πράξη όμως λειτούργησε ως παγίδα. Διότι:

• 5.000 ευρώ για απλογραφικά βιβλία

• 10.000 ευρώ για διπλογραφικά

δεν είναι πρόστιμα. Είναι οικονομική εκτέλεση.

Και φυσικά κανείς δεν μπήκε στον κόπο να ενημερώσει σωστά τον κόσμο. Κανείς δεν εξασφάλισε ότι οι παραγωγοί έχουν τα εργαλεία για να συμμορφωθούν. Το κράτος όμως είναι εκεί την ώρα της επιβολής του προστίμου. Όχι την ώρα της ενημέρωσης.

Έτσι χτυπάς την αδήλωτη διακίνηση ή έτσι χτυπάς τον αγρότη;

Η κυβέρνηση δικαιολογεί το μέτρο ως μάχη κατά της φοροδιαφυγής. Όμως τι μάχη δίνεις όταν κυνηγάς μικροπαραγωγούς που μεταφέρουν 40 και 50 κιλά λάδι για το σπίτι τους; Τι πατάσσεις όταν κυνηγάς ανθρώπους που ούτε καν γνώριζαν ότι η μετακίνηση λίγων κιλών απαιτεί ψηφιακό δελτίο;

Αντί να αντιμετωπίζει τα οργανωμένα κυκλώματα, το κράτος βρήκε τον εύκολο στόχο. Τον αγρότη. Αυτόν που δεν έχει νομικά τμήματα, συμβούλους, λογιστές και στρατιές δικηγόρων. Αυτόν που σηκώνει το βάρος της παραγωγής αλλά γίνεται πάντα το πρώτο θύμα κάθε νέας «μεταρρύθμισης».

Αγρότες σε απόγνωση και μια κυβέρνηση που τους αγνοεί

Οι παραγωγοί λένε ξεκάθαρα:

• Δεν ενημερωθήκαμε

• Δεν προλάβαμε

• Δεν έχουμε ψηφιακά μέσα

• Δεν μπορούμε να πληρώσουμε αυτά τα ποσά

Κι όμως η κυβέρνηση συνεχίζει σαν να μη βλέπει την πραγματικότητα. Σαν να μην έχει σημασία ότι μιλάμε για μια χρονιά με μειωμένη παραγωγή, αυξημένο κόστος και οικονομική ασφυξία σε κάθε επίπεδο.

Μια μεταρρύθμιση χωρίς λογική και χωρίς μέτρο

Η απαίτηση είναι πλέον καθαρή. Οι παραγωγοί ζητούν:

• άμεση αναστολή των εξοντωτικών προστίμων,

• εξαίρεση μικρών τοπικών μετακινήσεων,

• ρεαλιστική μεταβατική περίοδο,

• ουσιαστική ενημέρωση,

• και πάνω από όλα σεβασμό σε έναν κλάδο που ήδη αιμορραγεί.

Η Κορινθία βρίσκεται στο επίκεντρο ενός σχεδίου εφαρμογής που χτυπάει άδικα και χωρίς αναλογικότητα. Και όσο η κυβέρνηση δεν ακούει, οι αντιδράσεις θα μεγαλώνουν. Γιατί αυτή τη φορά οι αγρότες δεν είναι απλώς δυσαρεστημένοι. Είναι εξοργισμένοι.

Η συζήτηση δεν έχει κλείσει. Τώρα ξεκινά. Και θα είναι θυελλώδης.