Δικαίωση Σταυρέλη από το άρθρο 152 – Πολιτική ήττα της ετερόκλητης συμμαχίας

Σημαντική πολιτική και θεσμική εξέλιξη για τον Δήμο Κορινθίων σημειώθηκε σήμερα το πρωί, μετά την ανακοίνωση της απόφασης της Επιτροπής του άρθρου 152 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Ν. 3463/2006), η οποία απέρριψε, ομόφωνα και στο σύνολό τους, τις προσφυγές που είχαν κατατεθεί κατά της απόφασης του Δημάρχου Κορινθίων, Νίκου Σταυρέλη, για την αλλαγή προεδρίας στη ΔΕΥΑ Κορίνθου.

Οι προσφυγές είχαν κατατεθεί αφενός από τον τέως πρόεδρο της ΔΕΥΑΚ, Μιχάλη Χατζή, και αφετέρου από τους επικεφαλής των τριών παρατάξεων της μειοψηφίας, Βασίλη Νανόπουλο, Δημήτρη Πρωτοπαππά και Αλέξανδρο Γκουργιώτη. Το αντικείμενό τους ήταν η απόφαση του Δημάρχου Κορινθίων να αντικαταστήσει τον κ. Χατζή από την προεδρία της ΔΕΥΑΚ, μετά την ανεξαρτητοποίησή του από την παράταξη της πλειοψηφίας.

Η Επιτροπή έκρινε ότι ο Δήμαρχος είχε το εύλογο και θεσμικά κατοχυρωμένο δικαίωμα να προχωρήσει στην αντικατάσταση του προέδρου της ΔΕΥΑΚ και να αναλάβει ο ίδιος τη θέση, απορρίπτοντας τα επιχειρήματα των προσφευγόντων. Με την απόφαση αυτή, κλείνει οριστικά ένα ζήτημα που είχε λάβει διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από την πραγματική του βαρύτητα.

Η εξέλιξη αυτή συνιστά ξεκάθαρη δικαίωση για τον Δήμαρχο Κορινθίων, Νίκο Σταυρέλη, τόσο σε ουσιαστικό όσο και σε επικοινωνιακό επίπεδο. Παράλληλα, δικαιώνεται και ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Γιώργος Παπαβενετίου, ο οποίος το προηγούμενο διάστημα βρέθηκε στο στόχαστρο σφοδρών και σε αρκετές περιπτώσεις προσωπικών επιθέσεων από τη μειοψηφία, ακόμη και με αιχμές για την επαγγελματική του επάρκεια.

Αν για τον κ. Χατζή η επιλογή της προσφυγής μπορεί να θεωρηθεί σε έναν βαθμό αναμενόμενη, το ερώτημα που παραμένει είναι για ποιον λόγο οι τρεις παρατάξεις της μειοψηφίας επέλεξαν όχι μόνο να κινηθούν συντονισμένα για ένα θέμα περιορισμένης σημασίας, αλλά και να το αναδείξουν ως κυρίαρχο στην ατζέντα τους, επιλέγοντας τη θεσμική σύγκρουση με τον Δήμαρχο, με μοναδικό, προφανή στόχο την πολιτική φθορά του Σταυρέλη.

Κι αυτό διότι ακόμη και στην υποθετική περίπτωση που οι προσφυγές γίνονταν δεκτές, η παραμονή του Μιχάλη Χατζή στην προεδρία της ΔΕΥΑΚ ήταν πρακτικά αδύνατη. Η διοίκηση Σταυρέλη, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα επανερχόταν στη διοίκηση της επιχείρησης.

Το σκηνικό γίνεται ακόμη πιο καθαρό αν συνυπολογίσει κανείς ότι οι ίδιες παρατάξεις της μειοψηφίας, μαζί με τους τέσσερις ανεξάρτητους, πρώην δημοτικούς συμβούλους της πλειοψηφίας, είχαν πρόσφατα στοιχηθεί όλοι μαζί, στο ζήτημα της Δημοτικής Συγκοινωνίας. Διαμόρφωσαν έτσι μια ετερόκλητη πολιτική συμμαχία, στην οποία είδε κανείς να συνυπάρχουν εκλεκτοί της Νέας Δημοκρατίας και φίλοι του Άδωνη Γεωργιάδη, μαζί με κομματικά στελέχη που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, φίλους και προσκείμενους στον ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα στον χώρο της Άκρας Αριστεράς, αλλά και μαζί με πρόσωπα που κινούνται στον χώρο της άκρας συντηρητικής δεξιάς.

Κοινός παρονομαστής όλων αυτών δεν φαίνεται να είναι κάποια συνεκτική πολιτική πρόταση, αλλά ένας και μόνο στόχος: ο Δήμαρχος Κορινθίων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πάντως, ο Νίκος Σταυρέλης κέρδισε μια μάχη με σαφή πολιτική και επικοινωνιακή αξία, στέλνοντας μήνυμα ότι οι θεσμικές αποφάσεις της δημοτικής αρχής αντέχουν στον έλεγχο και δεν ανατρέπονται με προσφυγές εντυπώσεων.