By 
Σε πεδίο σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης εξελίσσεται το ζήτημα των κυκλοφοριακών παρεμβάσεων στον Δήμο Βέλου-Βόχας, με αιχμή τον υπό κατασκευή κόμβο στο Ζευγολατιό, ένα έργο που ήδη χαρακτηρίζεται από πολίτες και φορείς ως αποτυχημένο πριν καν ολοκληρωθεί.
Με δημόσια παρέμβασή του, ο πρώην δήμαρχος Αννίβας Παπακυριάκος επιρρίπτει ευθέως ευθύνες στη σημερινή δημοτική αρχή, κάνοντας λόγο για «έλλειψη γνώσης» και για ένα αποτέλεσμα που, όπως υποστηρίζει, απέχει πλήρως από τον αρχικό σχεδιασμό. «Όταν έχεις προετοιμάσει κάτι πανέμορφο και οι συνεχιστές σου εμφανίζουν αυτό… έλεος με τα ψέματα, έλεος με την άγνοια», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι κόμβοι στην Παλαιά Εθνική Οδό δεν είναι αποκλειστική αρμοδιότητα της Περιφέρειας Πελοποννήσου, αλλά υλοποιούνται σε συνεργασία με τη δημοτική αρχή, μεταφέροντας έτσι το βάρος της ευθύνης και στο τοπικό επίπεδο. Παράλληλα, κάνει λόγο για εγκατάλειψη του αρχικού σχεδίου διπλής ανάπλασης, το οποίο –όπως αναφέρει– είχε λάβει και τις απαραίτητες εγκρίσεις, καταλήγοντας σε ένα έργο χωρίς τις προβλεπόμενες μελέτες, απαλλοτριώσεις και τεχνικές υποδομές.
Ωστόσο, η συζήτηση δεν περιορίζεται σε μια πολιτική αντιπαράθεση προσώπων. Το ζήτημα των κυκλοφοριακών παρεμβάσεων στον Δήμο Βέλου-Βόχας έχει αποκτήσει ευρύτερες διαστάσεις, καθώς μια σειρά έργων τα τελευταία δύο χρόνια έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από κατοίκους και επαγγελματίες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα φανάρια στο Βραχάτι, τα οποία, αντί να διευκολύνουν τη ροή των οχημάτων, έχουν μετατραπεί –ιδίως τους θερινούς μήνες– σε μόνιμη εστία κυκλοφοριακής συμφόρησης. Ουρές χιλιομέτρων, καθυστερήσεις και έντονη ταλαιπωρία συνθέτουν μια καθημερινότητα που επιβαρύνει όχι μόνο τους κατοίκους, αλλά και την τοπική οικονομία.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται πλέον και ο κόμβος στο Ζευγολατιό, ο οποίος φαίνεται να επιβεβαιώνει έναν κοινό παρονομαστή: παρεμβάσεις χωρίς επαρκή σχεδιασμό, χωρίς ολοκληρωμένη κυκλοφοριακή μελέτη και χωρίς πρόβλεψη για τις πραγματικές ανάγκες της περιοχής.
Η ευθύνη, όπως επισημαίνουν παράγοντες της τοπικής κοινωνίας, δεν είναι μονοδιάστατη. Η Περιφέρεια Πελοποννήσου, ως φορέας υλοποίησης των έργων, φέρει κρίσιμο ρόλο στον σχεδιασμό και την εκτέλεση, ενώ η δημοτική αρχή έχει την ευθύνη της συνεργασίας, της εποπτείας και –κυρίως– της έγκαιρης παρέμβασης όταν διαπιστώνονται προβλήματα.
Το αποτέλεσμα, μέχρι στιγμής, είναι μια εικόνα που γεννά περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις. Γιατί δεν διορθώθηκαν εγκαίρως οι αστοχίες; Γιατί δεν υπήρξε ουσιαστική διαβούλευση με την τοπική κοινωνία; Και κυρίως, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν έργα που θα έπρεπε να λύνουν προβλήματα τελικά τα επιδεινώνουν;
Σε μια περιοχή με αυξημένες ανάγκες μετακίνησης και έντονη εποχική επιβάρυνση, το κυκλοφοριακό δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι ζήτημα καθημερινότητας, ασφάλειας και ποιότητας ζωής.
Και όσο τα έργα συνεχίζουν να προκαλούν περισσότερα προβλήματα από όσα λύνουν, η συζήτηση δύσκολα θα κοπάσει.
Comments