By 
Η χθεσινή αγωνιστική στο Παγκόσμιο Κύπελλο πρόσφερε αποτελέσματα, εκπλήξεις και ιστορικές στιγμές, όμως παράλληλα επανέφερε μια συζήτηση που γίνεται ολοένα και πιο έντονη μεταξύ των φιλάθλων: μήπως το Μουντιάλ δεν είναι πια αυτό που ήταν κάποτε;
Σε αγωνιστικό επίπεδο, η σημαντικότερη ελληνική είδηση ήρθε από τον πάγκο της Σαουδικής Αραβίας. Ο Γιώργος Δώνης έγινε ο πρώτος Έλληνας προπονητής που κατακτά βαθμό σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, μετά την ισοπαλία 1-1 της ομάδας του απέναντι στην Ουρουγουάη.
Πρόκειται για ένα ιστορικό επίτευγμα για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Μέχρι σήμερα, ο μοναδικός Έλληνας που είχε κοουτσάρει εθνική ομάδα σε Μουντιάλ ήταν ο αείμνηστος Αλκέτας Παναγούλιας το 1994 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ελλάδα τότε αποχώρησε από τη διοργάνωση με τρεις ήττες σε ισάριθμους αγώνες, γεγονός που καθιστά τον Δώνη τον πρώτο Έλληνα τεχνικό που καταγράφει θετικό αποτέλεσμα στην κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση του πλανήτη.
Η χθεσινή ημέρα, πάντως, ανήκε στις εκπλήξεις. Το Ιράν και η Νέα Ζηλανδία προσέφεραν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της διοργάνωσης, μένοντας στο εντυπωσιακό 2-2, ενώ με ισοπαλία έληξε και η αναμέτρηση Βελγίου – Αιγύπτου (1-1), αποτέλεσμα που περιπλέκει τις ισορροπίες στον όμιλο.
Η μεγαλύτερη όμως έκπληξη μέχρι στιγμής ήρθε από το παιχνίδι της Ισπανίας με το Πράσινο Ακρωτήρι. Οι Ισπανοί, γεμάτοι αστέρες και με χρηματιστηριακή αξία πολλαπλάσια από εκείνη των αντιπάλων τους, δεν κατάφεραν να διασπάσουν την άμυνα του αουτσάιντερ της διοργάνωσης, μένοντας στο 0-0.
Το αποτέλεσμα πανηγυρίστηκε σαν νίκη από τους ποδοσφαιριστές του Πράσινου Ακρωτηρίου και ιδιαίτερα από τον 39χρονο τερματοφύλακα Βοζίνια, ο οποίος πραγματοποίησε σειρά εντυπωσιακών επεμβάσεων και εξελίχθηκε σε έναν από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της ημέρας.
Η ιστορία του Βοζίνια είναι ίσως πιο εντυπωσιακή από το ίδιο το αποτέλεσμα. Ο βετεράνος γκολκίπερ, που αγωνίζεται στο εξωτερικό εδώ και χρόνια, είδε μέσα σε λίγες ώρες τον λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να απογειώνεται, καθώς χιλιάδες φίλαθλοι από όλο τον κόσμο έσπευσαν να τον ακολουθήσουν και να τον αποθεώσουν για την εμφάνισή του απέναντι στους Ισπανούς σταρ.
Κι όμως, παρά τις εκπλήξεις, τις όμορφες ιστορίες και τις ιστορικές στιγμές, πολλοί φίλαθλοι παρατηρούν ότι το ενδιαφέρον γύρω από το φετινό Μουντιάλ δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνο των προηγούμενων δεκαετιών.
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θυμούνται ότι κάποτε το Παγκόσμιο Κύπελλο αποτελούσε ένα γεγονός που περίμεναν τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Οι τηλεοράσεις έβγαιναν στις αυλές και στα μπαλκόνια, οι γειτονιές άδειαζαν όταν έπαιζαν η Βραζιλία, η Αργεντινή ή η Ιταλία και ολόκληρος ο πλανήτης κινούνταν στον ρυθμό της διοργάνωσης.
Σήμερα η εικόνα είναι διαφορετική. Μόλις έντεκα ημέρες πριν από την έναρξη του Μουντιάλ είχε προηγηθεί ο τελικός του Champions League. Οι κορυφαίοι ποδοσφαιριστές αγωνίζονται σχεδόν αδιάκοπα σε πρωταθλήματα, κύπελλα, ευρωπαϊκές διοργανώσεις, Nations League και διεθνείς διοργανώσεις συλλόγων.
Παράλληλα, η διεύρυνση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στις 48 ομάδες έχει αλλάξει τον χαρακτήρα της διοργάνωσης. Η συμμετοχή που κάποτε αποτελούσε σπάνιο προνόμιο για λίγους, σήμερα είναι πιο προσιτή σε πολλές εθνικές ομάδες, γεγονός που για αρκετούς μειώνει την αίσθηση της αποκλειστικότητας που χαρακτήριζε τη διοργάνωση επί δεκαετίες.
Ίσως τελικά το μεγαλύτερο πρόβλημα του σύγχρονου ποδοσφαίρου να μην είναι η έλλειψη ποιότητας ή θεάματος, αλλά η υπερπροσφορά. Όταν ο φίλαθλος βλέπει κορυφαίο ποδόσφαιρο σχεδόν κάθε εβδομάδα του χρόνου, ακόμη και το Μουντιάλ δυσκολεύεται να μοιάζει με τη μοναδική γιορτή που ήταν κάποτε.
Και αυτό ίσως εξηγεί γιατί, παρά τις εκπλήξεις, τα ρεκόρ και τις όμορφες ιστορίες όπως εκείνες του Δώνη και του Βοζίνια, το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο εξακολουθεί να αναζητά τη μαγεία που κάποτε το έκανε το σημαντικότερο αθλητικό γεγονός του πλανήτη.
Comments