By 
Ένας 76χρονος συνελήφθη για τη φωτιά που ξέσπασε το μεσημέρι της Κυριακής στο Αμόνι Σοφικού, καθώς, σύμφωνα με την προανάκριση της Πυροσβεστικής, είχε προχωρήσει σε αυτοσχέδια επέκταση ηλεκτρολογικής εγκατάστασης στον υπαίθριο χώρο της κατοικίας του, με αποτέλεσμα να εκδηλωθεί η πυρκαγιά.
Και τότε γεννιέται το ίδιο ερώτημα που δυστυχώς επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι.
Θα βάλουμε ποτέ μυαλό;
Η φωτιά στο Αμόνι θα μπορούσε να είχε πάρει εφιαλτικές διαστάσεις. Οι άνεμοι ήταν ισχυροί, ο δείκτης επικινδυνότητας πολύ υψηλός και η περιοχή γεμάτη κατοικίες μέσα στο πευκοδάσος. Ευτυχώς, η άμεση επέμβαση της Πυροσβεστικής, των εθελοντικών ομάδων και του Δήμου κατάφερε να την περιορίσει πριν εξελιχθεί σε τραγωδία.
Όμως δεν μπορούμε κάθε φορά να επενδύουμε στην τύχη ή στην αυτοθυσία εκείνων που τρέχουν να σβήσουν τις φωτιές.
Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι το περιστατικό αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας της Πυροσβεστικής, από τις 131 συλλήψεις που έχουν γίνει φέτος για πυρκαγιές, οι 123 – σχεδόν το 94% – αφορούν περιπτώσεις αμέλειας. Όχι εμπρηστές. Άνθρωποι που πίστεψαν ότι «δεν θα γίνει τίποτα», ότι μια πρόχειρη εγκατάσταση, μια μικρή παράλειψη ή μια απερίσκεπτη ενέργεια δεν μπορεί να προκαλέσει καταστροφή.
Κι όμως, μπορεί.
Ζούμε σε μια χώρα όπου πλέον κάθε καλοκαίρι οι συνθήκες είναι ακραίες. Ξηρασία, υψηλές θερμοκρασίες και δυνατοί άνεμοι μετατρέπουν την παραμικρή αμέλεια σε πιθανή καταστροφή. Δεν υπάρχει πλέον χώρος για το «έλα μωρέ».
Η σύλληψη του 76χρονου δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια ακόμη αστυνομική είδηση. Είναι μια υπενθύμιση ότι η μεγαλύτερη απειλή για τα δάση μας εξακολουθεί να είναι ο άνθρωπος. Όχι πάντα από πρόθεση. Σχεδόν πάντα από αμέλεια.
Ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα πάψουμε να μαθαίνουμε μόνο όταν βλέπουμε τις χειροπέδες, τις στάχτες ή τα καμένα σπίτια. Γιατί τότε είναι ήδη πολύ αργά.
Comments