Βάζουμε φωτιές για να μην καούμε – Τι αλλάζει στην δασοπροστασία

Τις μεγαλύτερες τομές των τελευταίων δεκαετιών στο μοντέλο διαχείρισης των πυρκαγιών φέρνει το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας: από τις ελεγχόμενες καύσεις μέσα στον χειμώνα, μέχρι τα περιφερειακά war rooms που θα παρακολουθούν τα πάντα σε πραγματικό χρόνο.

Η μεγάλη είδηση είναι η θεσμοθέτηση της προδιαγεγραμμένης καύσης. Με απλά λόγια, μεικτά κλιμάκια Πυροσβεστικής και Δασικής Υπηρεσίας θα καίνε ελεγχόμενα την καύσιμη ύλη τον χειμώνα, για να μη γίνει εκείνη η “βόμβα” που εκρήγνυται κάθε Αύγουστο. Είναι μια πρακτική που Αμερικανοί, Ιταλοί και Ισπανοί εφαρμόζουν εδώ και χρόνια, και η Ελλάδα μέχρι σήμερα αγνοούσε. Τώρα μπαίνει επιτέλους σε θεσμικό πλαίσιο, με κανόνες, πρωτόκολλα και επιστημονική τεκμηρίωση.

Η δεύτερη μεγάλη τομή είναι τα νέα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Κέντρα. Στήνονται μέσα στις Πυροσβεστικές Περιφερειακές Διοικήσεις και λειτουργούν σαν τοπικά “νευρικά συστήματα” της Πολιτικής Προστασίας. Συγκεντρώνουν πληροφορίες, συντονίζουν υπηρεσίες, στέλνουν δεδομένα στο ΕΣΚΕΔΙΚ χωρίς καθυστερήσεις. Αν μείνει κάτι από αυτή τη ρύθμιση, είναι ότι οι αποφάσεις για μια φωτιά δεν θα παίρνονται πια “στα τυφλά”.