Ιστορικό ψέμα οι δηλώσεις Κεραμέως για τις συλλογικές συμβάσεις

Την ώρα που η κ. Κεραμέως έδινε τη συνέντευξη Τύπου με το γνώριμο ύφος της κυβερνητικής αυτοπεποίθησης, έσκαγε η είδηση ότι ένας εργαζόμενος της ΣΤΑ.ΣΥ. δεν γύρισε σπίτι του. Έφυγε εν ώρα δουλειάς, όπως δυστυχώς συμβαίνει όλο και συχνότερα. Και κάπου εκεί, πριν προλάβεις να χωνέψεις το νέο, σου έρχεται στο μυαλό η ψήφιση του 13ωρου και η σκέψη ότι αυτά δεν είναι τυχαία. Είναι η λογική συνέπεια επιλογών που βαραίνουν αποκλειστικά την κυβέρνηση.

Σε μια τέτοια συγκυρία, οι σημερινές ανακοινώσεις της κ. Κεραμέως θα μπορούσαν να περάσουν για ιστορικό ανέκδοτο, αν δεν ήταν τόσο σοβαρά τα πράγματα. Γιατί όση λάμψη κι αν της ρίξει το Υπουργείο Εργασίας, επαναφορά Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας δεν υπάρχει πουθενά. Αν ήταν ποδοσφαιρικό ματς, θα λέγαμε ότι η κυβέρνηση παίζει με το σκορ, αλλά όχι με την πραγματικότητα.

Η μονομερής προσφυγή στη Διαιτησία, η ευνοϊκότερη ρύθμιση που κάποιοι θυμούνται από άλλες εποχές και είναι εργαλείο και όχι διακοσμητικό, δεν επανέρχεται και παραμένει πεταμένη στο συρτάρι. Και όσο αυτά λείπουν, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας παραμένουν ουσιαστικά καταργημένες.

Οι εργοδότες μπορούν να αρνούνται να υπογράψουν συλλογικές ρυθμίσεις και οι εργαζόμενοι δεν έχουν τρόπο να τους αναγκάσουν να καθίσουν στο τραπέζι. Και αν κάποιος κλάδος παλέψει και πετύχει μια σύμβαση, έρχονται οι γνωστές εξαιρέσεις για να τη ροκανίσουν. Μια επιχείρηση μπορεί να εφαρμόσει τη δική της, χειρότερη σύμβαση και να ξεμπερδεύει με τα κλαδικά. Μια χαρά το έχουν μάθει το παιχνίδι.

Ούτε το αυτονόητο επιστρέφει, ο καθορισμός του κατώτατου μισθού από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση. Μένει εκεί που το ήθελε η ΝΔ. Μακριά από τους εργαζόμενους.

Το αποτέλεσμα το βλέπουμε όλοι. Πάνω από το 75% των εργαζομένων είναι χωρίς συλλογική προστασία. Οι μισθοί καθηλωμένοι και συχνά ταπεινωτικοί. Η ακρίβεια να τρέχει αγώνα δρόμου μόνη της. Τα ενοίκια να παίζουν σε δική τους κατηγορία. Και η Ελλάδα τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση στον πραγματικό μέσο μισθό. Γεγονότα, όχι εντυπώσεις.

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, η κ. Κεραμέως εξακολουθεί να βλέπει μια Ελλάδα που ζητάει 13ωρα και γεμίζει Συλλογικές Συμβάσεις. Μόνο που η πραγματικότητα δεν στηρίζει το αφήγημα και οι δηλώσεις της έχουν αρχίσει να κουράζουν ακόμα και τους πιο υπομονετικούς θεατές του έργου.