Οι αγρότες της Κορινθίας κρατούν ανοιχτούς τους δρόμους και ανοιχτό τον αγώνα

Στον Κόμβο Κιάτου, τα τρακτέρ μετακινήθηκαν. Όχι για να φύγουν, αλλά για να αλλάξουν θέση. Η απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Κορινθίας να αναδιατάξει τα μηχανήματα, επιτρέποντας το άνοιγμα των εισόδων και εξόδων της Ολυμπίας Οδού ενόψει των γιορτών, δεν ήταν υποχώρηση. Ήταν επιλογή. Μια κίνηση που έδειξε ότι ο αγροτικός κόσμος της Κορινθίας ξέρει να μετρά το πότε και το πώς της πίεσης, χωρίς να στρέφει την κοινωνία απέναντί του.

Το μήνυμα ήταν καθαρό. Οι δρόμοι ανοίγουν για τους πολίτες και τους επισκέπτες των Χριστουγέννων. Ο αγώνας όμως παραμένει ανοιχτός. Και μάλιστα σε μια φάση που, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα επαφές στο πλαίσιο της προετοιμασίας του διαλόγου με τον Πρωθυπουργό, καταγράφεται πρόοδος. Από την πλευρά της ηγεσίας του ΥΠΑΑΤ έχουν τεθεί στο τραπέζι συγκεκριμένες δεσμεύσεις για βασικά αιτήματα της Κορινθίας, γεγονός που δημιουργεί ένα θετικό αλλά ακόμη μη οριστικό περιβάλλον.

Οι αγρότες της περιοχής δεν πανηγυρίζουν, ούτε κλείνουν κεφάλαια. Κρατούν στάση αναμονής, βασισμένη όχι σε γενικόλογες υποσχέσεις, αλλά σε πραγματικά δεδομένα. Η λογική είναι απλή. Αν οι δεσμεύσεις μεταφραστούν σε αποφάσεις και εφαρμοσμένες πολιτικές, η Κορινθία θα έχει λόγο να μιλά για αποτέλεσμα. Αν όχι, η κλιμάκωση παραμένει στο τραπέζι, συντονισμένα και συλλογικά, με τρόπο που να ενισχύει τη διαπραγματευτική ισχύ και όχι να τη φθείρει.

Η Κορινθία, άλλωστε, δεν κινείται μόνη της. Η στάση της είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με τη συλλογική γραμμή του αγροτικού κόσμου, όπως αυτή διαμορφώθηκε στην Πανελλαδική Σύσκεψη των Αγροτικών Μπλόκων στη Λευκώνα Σερρών στις 18 Δεκεμβρίου. Εκεί όπου επιβεβαιώθηκε ότι χωρίς ενότητα και κοινό βηματισμό, καμία πίεση δεν γίνεται αποτέλεσμα και κανένας διάλογος δεν οδηγεί σε λύσεις.

Στο παρασκήνιο των κινητοποιήσεων υπάρχει και μια ακόμη συζήτηση, ίσως η πιο ουσιαστική. Ο αγροτικός χώρος δεν είναι ενιαίος. Άλλα τα κόστη και οι ανάγκες των εκτατικών καλλιεργειών, άλλα της αμπελουργίας και της δενδροκομίας, άλλες οι συνθήκες των καλλιεργειών υψηλής προστιθέμενης αξίας και εξαγωγικού προσανατολισμού που χαρακτηρίζουν την Κορινθία. Η εξίσωση ανόμοιων παραγωγικών μοντέλων, όπως επισημαίνουν οι ίδιοι οι αγρότες, οδηγεί σε άδικες πολιτικές και στρεβλά αποτελέσματα.

Γι’ αυτό και ο φάκελος αιτημάτων της Κορινθίας, που έχει δοθεί στη δημοσιότητα, δεν περιορίζεται σε αποσπασματικές διεκδικήσεις. Ακουμπά τον πυρήνα των προβλημάτων. Από το αυξημένο κόστος ενέργειας και νερού, μέχρι τον ΕΛΓΑ, την άρδευση, τη διαχείριση της αγροτικής γης, τη στήριξη της κτηνοτροφίας και τη θεσμική ενίσχυση της αγροτικής εργασίας και της εκπαίδευσης των παραγωγών. Με κοινό παρονομαστή τη μετάβαση από τη διαχείριση κρίσεων σε έναν πιο συνεκτικό στρατηγικό σχεδιασμό.

Στην καρδιά αυτής της προσπάθειας βρίσκεται μια ανοιχτή πρόσκληση. Προς τους αγρότες της Κορινθίας που μέχρι σήμερα παρακολουθούν από απόσταση. Η συμμετοχή τους θεωρείται κρίσιμη, γιατί όσο ευρύτερη είναι η παρουσία, τόσο ισχυρότερο γίνεται το αποτύπωμα της περιοχής στη διαπραγμάτευση. Όπως λένε οι ίδιοι, ο αγώνας δεν αφορά λίγους και δεν εκπροσωπεί ειδικά συμφέροντα. Αφορά το δικαίωμα να συνεχίσει η Κορινθία να παράγει και να ζει από τη δουλειά της.

Στον Κόμβο Κιάτου, λοιπόν, τα τρακτέρ άλλαξαν θέση, αλλά το σήμα παραμένει αναμμένο. Η Κορινθία δεν διεκδικεί γενικόλογα. Διεκδικεί με σχέδιο, τεκμηρίωση και καθαρό στόχο. Και αυτό, στον αγροτικό αγώνα, συχνά αποδεικνύεται το πιο ισχυρό όπλο.