Όταν η νυχτερινή βάρδια δεν τελειώνει ποτέ: Το Εργατικό Κέντρο Κορίνθου ζητά σωματεία σε κάθε εργοστάσιο

Το πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα στη βιομηχανία Βιολάντα άνοιξε ξανά με τον πιο βίαιο τρόπο τη συζήτηση για την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, τις εργοδοτικές ευθύνες και κυρίως για την απουσία οργανωμένης συνδικαλιστικής παρουσίας μέσα στα εργοστάσια.

Το Εργατικό Κέντρο Κορίνθου, σε ανακοίνωσή του, εκφράζει τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των πέντε θυμάτων, κάνοντας λόγο για εργαζόμενες «αγωνίστριες της ζωής» που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας. Παράλληλα, τονίζει ότι οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες και πως το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα θα επιμείνει ώστε να αποδοθούν στους υπαίτιους.

Στην καρδιά της παρέμβασης του Εργατικού Κέντρου βρίσκεται η ανάγκη οργάνωσης. Η απουσία σωματείου στη Βιολάντα αναδεικνύεται ως κρίσιμο στοιχείο, με τη θέση ότι αν υπήρχε οργανωμένη συνδικαλιστική παρουσία στον χώρο δουλειάς, ενδεχομένως το τραγικό συμβάν να είχε αποτραπεί. Το κάλεσμα προς τους εργαζόμενους είναι σαφές: εγγραφή και ενεργή συμμετοχή στα σωματεία, ίδρυση νέων όπου δεν υπάρχουν, ενίσχυση της συλλογικής φωνής μέσα στα εργοστάσια.

Η ανακοίνωση βάζει το περιστατικό σε ένα ευρύτερο, ζοφερό πλαίσιο. Μόνο μέσα στο 2025, πάνω από 200 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους σε εργατικά δυστυχήματα, ενώ εκατοντάδες άλλοι τραυματίστηκαν σοβαρά. Στην ίδια την Κορινθία, πρόσφατο περιστατικό σε κατάστημα εστίασης με ακρωτηριασμό χεριού υπενθυμίζει ότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε μακρινό ούτε θεωρητικό.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στους ελέγχους που, σύμφωνα με το Εργατικό Κέντρο, ζητούνται επανειλημμένα από τα συνδικάτα αλλά συχνά δεν πραγματοποιούνται, με εργοδότες να βάζουν εμπόδια ακόμη και στην είσοδο των ελεγκτικών μηχανισμών. «Τα κέρδη δεν μπορεί να στηρίζονται στο αίμα των εργαζομένων», επισημαίνεται χαρακτηριστικά, με σαφή αιχμή για την προτεραιότητα που δίνεται στο οικονομικό αποτέλεσμα έναντι της ανθρώπινης ζωής.

Ταυτόχρονα, ζητείται άμεση στελέχωση της Επιθεώρησης Εργασίας και συνεχείς, μαζικοί έλεγχοι χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Για το Εργατικό Κέντρο Κορίνθου, η πρόληψη δεν μπορεί να είναι ευχή ούτε εξαγγελία, αλλά καθημερινή πράξη.

Το μήνυμα καταλήγει χωρίς περιστροφές: μόνο μέσα από τα σωματεία και τη συλλογική οργάνωση μπορούν οι εργαζόμενοι να διεκδικήσουν ασφάλεια, αξιοπρέπεια και τελικά μέλλον.