By 
Τον σπουδαίο φιλόσοφο και συγγραφέα Ουμπέρτο Έκο, ο οποίος υποστήριζε πως τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις έρχεται να διαψεύσει και ο φετινός Αύγπυστος, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το Λουτράκι. Αυτή τη φορά στο επίκεντρο δεν βρίσκεται ένα συνηθισμένο θέμα της τοπικής πολιτικής επικαιρότητας, αλλά μία υπόθεση που μπορεί να καθορίσει για δεκαετίες τη σχέση του Δήμου με το Καζίνο και, κυρίως, με ένα σημαντικό κομμάτι της δημοτικής περιουσίας.
Η προωθούμενη μετατροπή της Κοινοπραξίας του Καζίνο Λουτρακίου σε Ανώνυμη Εταιρεία μπαίνει πλέον στην τελική ευθεία και προκαλεί έντονες πολιτικές και θεσμικές αντιδράσεις. Μέσα σε λίγες ημέρες εργαζόμενοι, πρώην δήμαρχοι, παρατάξεις της αντιπολίτευσης και Δημοτικό Συμβούλιο τοποθετούνται γύρω από μία συμφωνία που δεν αφορά απλώς την εταιρική μορφή του Καζίνο, αλλά το οικονομικό και περιουσιακό αποτύπωμα που αυτή θα αφήσει στον Δήμο Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων.
Η μετατροπή δεν προέκυψε σήμερα
Η μετατροπή της Κοινοπραξίας σε Α.Ε. δεν αποτελεί αιφνιδιαστική εξέλιξη. Αποτελεί βασικό τμήμα της διαδικασίας εξυγίανσης του Καζίνο, η οποία εγκρίθηκε δικαστικά το 2024, έπειτα από μία μακρά περίοδο οικονομικών προβλημάτων και συσσωρευμένων υποχρεώσεων.
Στο πλαίσιο εκείνης της συμφωνίας προβλέφθηκε η μετατροπή της Κοινοπραξίας σε Ανώνυμη Εταιρεία, με τη συμμετοχή της Club Hotel Loutraki να διαμορφώνεται στο 84% και της δημοτικής Τουριστικής Λουτρακίου Α.Ε. στο 16%.
Το κρίσιμο ζήτημα, επομένως, δεν είναι πλέον αν θα γίνει η μετατροπή.
Είναι με ποιους όρους θα γίνει και τι ακριβώς σημαίνουν αυτοί οι όροι για τον Δήμο και την Τουριστική τις επόμενες δεκαετίες.
Τα 99 χρόνια που άναψαν τη φωτιά
Το σημείο που βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης είναι η διάρκεια των 99 ετών που εμφανίζεται στη νέα συμφωνία.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο ερώτημα ολόκληρης της υπόθεσης.
Η αντιπολίτευση αντιπαραβάλλει τους νέους όρους με όσα προέβλεπε το αρχικό Κοινοπρακτικό, υποστηρίζοντας ότι με βάση εκείνη τη συμφωνία η συμμετοχή της Τουριστικής θα αυξανόταν σταδιακά, φτάνοντας στο 50% το 2033, ενώ με τη συμπλήρωση της 50ετίας, το 2045, προβλέπονταν ιδιαίτερα σημαντικά δικαιώματα για τη δημοτική εταιρεία σε σχέση με τη χρήση, την επικαρπία και τις εγκαταστάσεις.
Εάν αυτή η ανάγνωση ισχύει στο σύνολό της, τότε η συζήτηση αλλάζει επίπεδο.
Δεν αφορά μόνο το ποσοστό που θα έχει σήμερα ο Δήμος στη νέα Α.Ε., αλλά ποια μελλοντικά δικαιώματα της Τουριστικής ανταλλάσσονται ή τροποποιούνται στο πλαίσιο της νέας συμφωνίας και τι λαμβάνει ο Δήμος ως αντάλλαγμα γι’ αυτά.
Αυτό ακριβώς είναι και ένα από τα βασικά ερωτήματα στα οποία καλείται πλέον η Δημοτική Αρχή να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις.
Τι προβλέπεται για τη νέα Α.Ε.
Με βάση όσα έχουν μέχρι σήμερα δημοσιοποιηθεί, η Τουριστική θα διατηρεί ποσοστό 16% στη νέα Ανώνυμη Εταιρεία.
Η διοίκησή της θα ασκείται από πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιο, στο οποίο η δημοτική πλευρά θα ορίζει δύο μέλη. Θα έχει, επομένως, παρουσία στη διοίκηση, αλλά όχι την πλειοψηφία.
Στο οικονομικό σκέλος εμφανίζεται ελάχιστη ετήσια πάγια πρόσοδος 900.000 ευρώ, ενώ προβλέπονται αναπροσαρμογές, πρόσθετη πρόσοδος συνδεδεμένη με τα έσοδα της επιχείρησης και διανεμητέο μέρισμα.
Αυτό έχει τη σημασία του, καθώς η συζήτηση δεν μπορεί να περιοριστεί στο εάν τα 900.000 ευρώ είναι «πολλά ή λίγα». Για να υπάρξει πραγματική εικόνα πρέπει να παρουσιαστεί το συνολικό οικονομικό όφελος, αλλά και να συγκριθεί με την αξία των δικαιωμάτων που διαθέτει σήμερα ή θα αποκτούσε μελλοντικά η Τουριστική βάσει της προηγούμενης συμφωνίας.
Και η μαρίνα;
Ένα ακόμη κεφάλαιο που επιστρέφει δυναμικά στη συζήτηση είναι εκείνο της μαρίνας.
Η δημιουργία τουριστικού λιμένα αποτελούσε μέρος του επενδυτικού σχεδιασμού που συνδεόταν με την αρχική συμφωνία. Σήμερα η αντιπολίτευση ζητά να γίνει απολύτως σαφές εάν και με ποιον τρόπο η υποχρέωση αυτή περνά στη νέα εποχή.
Δεν αρκεί, όπως υποστηρίζεται, μία γενική αναφορά στη δημιουργία μαρίνας. Χρειάζονται σαφείς δεσμεύσεις για το ποιος θα την κατασκευάσει, με ποια χρηματοδότηση, σε ποιο χρονοδιάγραμμα και τι θα συμβεί εάν η επένδυση δεν πραγματοποιηθεί.
Τρεις ημέρες που μπορεί να κρίνουν πολλά
Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι επόμενες ημέρες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Σήμερα, Τρίτη, πραγματοποιείται η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων του Καζίνο, σε μία εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία τόσο για τους ίδιους όσο και για το μέλλον της επιχείρησης. Η μετατροπή σε Α.Ε. και η επόμενη ημέρα του Καζίνο βρίσκονται αναπόφευκτα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.
Αύριο, Τετάρτη, το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει ακόμη περισσότερο.
Στις 10.30 το πρωί, στο ξενοδοχείο ΜΑΝΤΑΣ, πραγματοποιείται κοινή συνέντευξη Τύπου με τη συμμετοχή τριών πρώην δημάρχων, των Γιάννη Γκιωτάκη, Παύλου Παύλου και Κώστα Λογοθέτη, των επικεφαλής των δύο παρατάξεων της αντιπολίτευσης, Μαρίας Πρωτοπαππά και Κωστή Ζερβού, καθώς και του νομικού Γιάννη Στάμου.
Η συνέντευξη είναι ανοιχτή στους πολίτες και αναμένεται να επικεντρωθεί ακριβώς στα επίμαχα σημεία: στη μετατροπή της Κοινοπραξίας, στη νέα Α.Ε., στη διάρκεια των 99 ετών, στις δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται σε σχέση με τη δημοτική περιουσία και στα σημεία της συμφωνίας που, σύμφωνα με τους επικριτές της, παραμένουν ασαφή.
Και ακολουθεί την Παρασκευή 21 Αυγούστου η κρίσιμη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, όπου η υπόθεση περνά πλέον από τη δημόσια αντιπαράθεση στο επίπεδο των θεσμικών αποφάσεων.
Τρίτη οι εργαζόμενοι. Τετάρτη πρώην δήμαρχοι και αντιπολίτευση. Παρασκευή το Δημοτικό Συμβούλιο.
Τρεις σταθμοί μέσα σε τέσσερις ημέρες που δείχνουν ότι η υπόθεση έχει πλέον φτάσει σε οριακό σημείο.
Η συζήτηση πρέπει να γίνει με όλα τα χαρτιά ανοιχτά
Υπάρχει, τέλος, μία παράμετρος που δύσκολα μπορεί να παρακαμφθεί.
Μία συμφωνία διάρκειας 99 ετών ξεπερνά κατά πολύ τη θητεία οποιασδήποτε Δημοτικής Αρχής. Ξεπερνά ακόμη και τη σημερινή γενιά των δημοτών.
Ακριβώς γι’ αυτό η απαίτηση για πλήρη ενημέρωση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μία ακόμη αντιπολιτευτική ένσταση.
Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν τι ακριβώς προβλέπει η σημερινή σύμβαση, ποια δικαιώματα διαθέτει η Τουριστική, τι θα αποκτούσε τα επόμενα χρόνια εάν ίσχυε μέχρι τέλους το προηγούμενο καθεστώς, ποια από αυτά διατηρούνται στη νέα συμφωνία, ποια αλλάζουν και ποιο είναι το πραγματικό οικονομικό και αναπτυξιακό αντάλλαγμα.
Γιατί η συζήτηση δεν αφορά απλώς τη διάσωση ή την εταιρική μετεξέλιξη μιας επιχείρησης.
Αφορά το Καζίνο, την Τουριστική, τη δημοτική περιουσία και μία σχέση που καθόρισε επί δεκαετίες την οικονομική ζωή του Λουτρακίου.
Και όταν μία απόφαση φιλοδοξεί να δεσμεύσει αυτή τη σχέση για σχεδόν έναν αιώνα, χρειάζονται καθαρές κουβέντες, συγκεκριμένοι αριθμοί και όλες οι συμβάσεις πάνω στο τραπέζι.
Γιατί μπορεί να είναι Αύγουστος, αλλά στο Λουτράκι ο πολιτικός υδράργυρος ανεβαίνει επικίνδυνα.
Και μέχρι την Παρασκευή αναμένεται να ανέβει ακόμη περισσότερο.
Comments