Βοχαϊκό: Τρεις ημέρες πριν ανοίξουν τα σχολεία, μία τάξη ψάχνει ακόμη… αίθουσα

Το πρώτο κουδούνι της νέας σχολικής χρονιάς πλησιάζει, όμως στο Δημοτικό Σχολείο Βοχαϊκού υπάρχει ακόμη μια πολύ βασική εκκρεμότητα: πού θα κάνει μάθημα μία από τις τάξεις του σχολείου;

Σύμφωνα με καταγγελίες και πληροφορίες που έφτασαν στα γραφεία μας, η σχολική μονάδα χρειάζεται μία επιπλέον αίθουσα προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες που έχουν δημιουργηθεί από τον αριθμό των μαθητών. Και το σημαντικότερο είναι ότι η ανάγκη αυτή δεν προέκυψε τώρα. Είναι γνωστή εδώ και περίπου δύο χρόνια.

Παρά ταύτα, φτάσαμε τρεις ημέρες πριν από την έναρξη των μαθημάτων και η αίθουσα δεν υπάρχει ακόμη.

Το αποτέλεσμα είναι να εξετάζονται πλέον λύσεις ανάγκης, με την πλέον ακραία από αυτές να θέλει, σύμφωνα πάντα με όσα καταγγέλλονται, τη διδασκαλία να γίνεται προσωρινά ακόμη και στην αυλή του σχολείου.

Αν τελικά συμβεί κάτι τέτοιο, δεν θα μιλάμε απλώς για μια καθυστέρηση σε ένα έργο. Θα μιλάμε για παιδιά Δημοτικού που θα ξεκινήσουν τη σχολική τους χρονιά χωρίς αίθουσα.

Από τις διαβεβαιώσεις του Ιουλίου στο παρά πέντε του Σεπτεμβρίου

Το ερώτημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο από τη στιγμή που το πρόβλημα ήταν γνωστό εγκαίρως.

Όπως αναφέρεται στην καταγγελία, τόσο η Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση όσο και η διεύθυνση του σχολείου έχουν θέσει επανειλημμένα το ζήτημα στον Δήμο Βέλου-Βόχας, ζητώντας ενημέρωση και λύση.

Από τον Ιούλιο, μάλιστα, φέρεται να υπήρχαν διαβεβαιώσεις από τη Δημοτική Αρχή ότι η υπόθεση προχωρά και ότι η λύση βρίσκεται πολύ κοντά. Το «σήμερα ή αύριο», όμως, έφτασε μέχρι τον Σεπτέμβριο χωρίς η αίθουσα να έχει παραδοθεί.

Η λύση που έχει επιλεγεί είναι η εγκατάσταση προκατασκευασμένης αίθουσας. Για να συμβεί αυτό, πρέπει προηγουμένως να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες διαμόρφωσης και σκυροδέτησης της βάσης πάνω στην οποία θα τοποθετηθεί το προκάτ.

Σύμφωνα με όσα μας μεταφέρθηκαν, όμως, οι εργασίες αυτές δεν έχουν προχωρήσει στον χρόνο που αρχικά είχε υπολογιστεί.

Μάλιστα, ως αιτία της νέας καθυστέρησης φέρεται να αναφέρθηκε ότι ο εργολάβος δεν μπόρεσε να μεταβεί στο σχολείο επειδή είχε άλλες εργασίες σε εξέλιξη.

Αν αυτή είναι πράγματι η εξήγηση, τότε προκύπτει ένα ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα: πώς είναι δυνατόν μια ανάγκη γνωστή επί δύο χρόνια να αντιμετωπίζεται ως επείγουσα υπόθεση μόλις λίγες ημέρες πριν χτυπήσει το κουδούνι;

Το κουδούνι, πάντως, θα χτυπήσει

Ο χρόνος των υποσχέσεων τελειώνει εκεί όπου αρχίζει ο χρόνος του σχολείου.

Την Παρασκευή οι μαθητές θα περάσουν την πόρτα του Δημοτικού Σχολείου Βοχαϊκού. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να μπουν στις τάξεις τους και το μάθημα να ξεκινήσει. Το σχολικό ημερολόγιο δεν μπορεί να προσαρμοστεί στο πρόγραμμα του εργολάβου ούτε στις καθυστερήσεις της Δημοτικής Αρχής.

Γι’ αυτό και η υπόθεση δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται με γενικές διαβεβαιώσεις.

Ο Δήμαρχος Βέλου-Βόχας Θανάσης Μανάβης και η Δημοτική Αρχή καλούνται να εξηγήσουν πότε ακριβώς ενημερώθηκαν για την ανάγκη της επιπλέον αίθουσας, πότε ξεκίνησαν τις διαδικασίες, γιατί το έργο δεν ολοκληρώθηκε μέσα στο καλοκαίρι και, κυρίως, πού ακριβώς θα κάνουν μάθημα τα παιδιά αν την Παρασκευή η προκατασκευασμένη αίθουσα δεν είναι έτοιμη.

Γιατί μπορεί μια Δημοτική Αρχή να προβάλλει έργα, εκδηλώσεις, δράσεις και παρεμβάσεις. Αυτά αποτελούν μέρος της δημόσιας εικόνας της και είναι θεμιτό να τα επικοινωνεί.

Υπάρχουν όμως ζητήματα που δεν λύνονται επικοινωνιακά.

Μία σχολική αίθουσα είτε είναι έτοιμη είτε δεν είναι. Και την Παρασκευή το πρωί θα πρέπει να είναι εκεί για να υποδεχθεί τα παιδιά.

Τα ερωτήματα, επομένως, παραμένουν απολύτως συγκεκριμένα:

• Από πότε γνωρίζει ο Δήμος Βέλου-Βόχας ότι το Δημοτικό Σχολείο Βοχαϊκού χρειάζεται επιπλέον αίθουσα;
• Γιατί ένα πρόβλημα που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, είναι γνωστό εδώ και δύο χρόνια παρέμενε άλυτο μέχρι την τελευταία στιγμή;
• Πότε αποφασίστηκε και πότε δρομολογήθηκε η εγκατάσταση της προκατασκευασμένης αίθουσας;
• Σε ποιο στάδιο βρίσκονται σήμερα οι εργασίες;
• Υπάρχει συγκεκριμένη ημερομηνία παράδοσης;
• Και, κυρίως, αν η αίθουσα δεν είναι έτοιμη την Παρασκευή, ποια λύση έχει εξασφαλίσει ο Δήμος ώστε τα παιδιά να κάνουν μάθημα σε κανονική αίθουσα και όχι στην αυλή;

Απαντήσεις χρειάζονται τώρα. Όχι όταν θα έχει ήδη χτυπήσει το πρώτο κουδούνι.

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για επικοινωνία. Μιλάμε για τη στοιχειώδη υποχρέωση να υπάρχει μια αίθουσα για κάθε τάξη και ένας κατάλληλος χώρος για κάθε παιδί.