By 
Η απογοητευτική αγωνιστική πορεία, η αγωνία της διοίκησης και η απουσία ουσιαστικής στήριξης από φιλάθλους και επιχειρηματίες δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα για τον ΠΑΣ Κόρινθος. Και το ερώτημα είναι πλέον αμείλικτο: θέλει πραγματικά αυτή η πόλη μια μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα;
Η βαριά ήττα με 3-0 από τον Τέλο Άγρα στους Γαργαλιάνους δεν ήταν απλώς ένα ακόμη άσχημο αποτέλεσμα. Ήταν η επιβεβαίωση ότι ο ΠΑΣ Κόρινθος βρίσκεται σε μια δύσκολη κατάσταση, αγωνιστικά, οικονομικά και διοικητικά.
Πέντε αγώνες, μόλις μία νίκη, δύο ισοπαλίες, δύο ήττες και πέντε βαθμοί. Η νίκη με 3-1 επί του Μιλτιάδη, που είχε δημιουργήσει προσδοκίες, αποδείχθηκε μέχρι στιγμής μια φωτεινή παρένθεση. Ακολούθησε το 1-1 με τον Παναργειακό, με την Κόρινθο να δέχεται την ισοφάριση στο 88ο λεπτό, και τώρα η συντριβή από μια ομάδα που μέχρι το Σάββατο δεν είχε πανηγυρίσει νίκη στο πρωτάθλημα.
Και την ίδια στιγμή, οι άλλες κορινθιακές ομάδες, το Λουτράκι, ο Πέλοπας Κιάτου και ο Ηρακλής Ξυλοκάστρου, βρίσκονται στην κορυφή με δέκα βαθμούς. Μια σύγκριση που κάνει ακόμη πιο οδυνηρή την εικόνα της ιστορικής «Μπάρτσας».
Όμως, το αγωνιστικό πρόβλημα είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Στη συνέντευξη Τύπου της 15ης Οκτωβρίου, ο πρόεδρος Γιώργος Μουρούτσος και ο αντιπρόεδρος Σωτήρης Μαυρονάσιος περιέγραψαν μια κατάσταση που προκαλεί ανησυχία. Η ομάδα χρειάζεται περίπου 25.000 ευρώ τον μήνα και αναζητά επειγόντως 200.000 ευρώ για να μπορέσει να συνεχίσει με ασφάλεια την προσπάθειά της.
Και το πιο αποκαρδιωτικό; Μόλις 25 εισιτήρια διαρκείας είχαν διατεθεί, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η διοίκηση. Σε μια πόλη δεκάδων χιλιάδων κατοίκων, με μια ομάδα που κουβαλά ιστορία, τίτλους, μεγάλες στιγμές και παρουσία στις επαγγελματικές κατηγορίες.
Εδώ, λοιπόν, πρέπει να μιλήσουμε καθαρά.
Δεν γίνεται να απαιτούμε από μια διοίκηση να φτιάξει ανταγωνιστική ομάδα όταν η ίδια η πόλη γυρίζει την πλάτη της. Δεν γίνεται να θέλουμε πρωταθλητισμό χωρίς εισιτήρια, χωρίς χορηγίες, χωρίς οικονομική συμμετοχή.
Και κυρίως, δεν γίνεται σε μια πόλη με επιχειρηματίες που διαχειρίζονται περιουσίες εκατομμυρίων ευρώ, να μην μπορούν να βρεθούν τέσσερις ή πέντε άνθρωποι που θα συνεισφέρουν από 50.000 ευρώ για να δημιουργηθεί μια πραγματικά ισχυρή ομάδα.
Δεν μιλάμε για φιλανθρωπία. Μιλάμε για συμμετοχή στην αθλητική ζωή της πόλης, για κοινωνική προσφορά, για επένδυση σε έναν σύλλογο που αποτελεί κομμάτι της ταυτότητας της Κορίνθου.
Ο Δήμος Κορινθίων, σύμφωνα με τη διοίκηση, συνεισφέρει 50.000 ευρώ ετησίως. Μια σημαντική βοήθεια, που όμως δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ιδιωτική πρωτοβουλία.
Στη συνέντευξη αυτή, που ακολούθησε τις διοικητικές διεργασίες του συλλόγου, ακούστηκαν και σκληρές αλήθειες. Ο Μαυρονάσιος μίλησε για παράγοντες που απομακρύνθηκαν μετά την εποχή Κούγια, ενώ ο Μουρούτσος ξεκαθάρισε ότι οι άνθρωποι που έχουν απομείνει δεν μπορούν να σηκώνουν επ’ άπειρον μόνοι τους το οικονομικό βάρος. Προαναγγέλθηκε μάλιστα νέα Γενική Συνέλευση, με στόχο τη συγκρότηση ουσιαστικής διοίκησης.
Ασφαλώς, ευθύνες για την αγωνιστική εικόνα υπάρχουν και μέσα στην ομάδα. Η διοίκηση, ο προπονητής και οι ποδοσφαιριστές κρίνονται από τα αποτελέσματα. Όμως κανένας σοβαρός σχεδιασμός δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο στις θυσίες δύο ή τριών ανθρώπων.
Η Κόρινθος δεν στερείται οικονομικών δυνατοτήτων. Στερείται, όπως φαίνεται, της συλλογικής απόφασης να τις αξιοποιήσει και για την ομάδα της.
Γιατί είναι εύκολο να δηλώνεις υπερήφανος για την πόλη σου, να φωτογραφίζεσαι στις εκδηλώσεις της και να μιλάς για την ανάπτυξή της. Το δύσκολο είναι να βάζεις το χέρι στην τσέπη όταν πραγματικά χρειάζεται.
Ο ΠΑΣ Κόρινθος δεν ζητά ελεημοσύνη. Ζητά ανθρώπους που θα πιστέψουν στο μέλλον του και θα αναλάβουν ευθύνη γι’ αυτό.
Και πριν αναζητήσουμε τους υπεύθυνους για την επόμενη ήττα, ας αναρωτηθούμε μήπως η μεγαλύτερη ήττα της ιστορικής «Μπάρτσας» συντελείται ήδη έξω από τις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.
Γιατί μια ομάδα μπορεί να χάσει έναν αγώνα από τον αντίπαλό της. Αλλά είναι πολύ πιο οδυνηρό να χάνει τη μάχη επειδή η ίδια της η πόλη την αφήνει μόνη
Comments