ΑΠΟΨΕΙΣ

Η ΣΜΥΡΝΗ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ!

0

Χάθηκε ακόμα και ο ίσκιος της, μας λέει ο Ποιητής. Την ‘χάσαν οι Θεοί, τη ‘χάσαν οι Σμυρνιοί και ο Ελληνισμός. Μα δεν θα ξεχαστεί. Είναι πανέμορφη, ολοζώντανη, προστατευμένη, κάτω από της μνημοσύνης τα φτερά. Η φορεσιά της φήμης της ομορφοκεντημένη, με λέξεις μαγικές, πολύτιμες και μαργαριταρένιες, απ’ τους τρανούς της Τέχνης και της Ποίησης.

Της Παυλίνας Μπεχράκη*

Αγαπημένε μου Αναγνώστη

Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα και οδός

Θα ταξιδέψουμε, μετακινώντας άλλους καιρούς, με μπροστάρη το σιγανό ήχο της μνήμης, στη Σμύρνη 100  χρόνους μετά τον χαλασμό της (1922-2022). Την ομορφότερη κόρη της Ιωνίας, της άλλης Ελλάδας, της χαμένης για πάντα, της αλησμόνητης, μιας και είναι φυλαγμένη, στα μέσα μέρη της καρδιάς, του όπου γης Ελληνισμού. Αλλά και της μάνας γης, που κρύβει ζηλότυπα, μέσα στα σπλάχνα της, τις μαρτυρίες, ότι έζησαν και δημιούργησαν και έφεραν από τη μητέρα Ελλάδα μαζί τους τη σκέψη και τη ψυχή της, στη γενέθλια γη, του ήλιου την Ανατολή, οι Έλληνες. Θα μετακινήσουμε άλλους καιρούς, καθώς μας λέει ο Σμυρναίος Ποιητής, Γιώργος Σεφέρης, για να περπατήσουμε στους δρόμους και τα σοκάκια της όμορφης και μεγάλης. «ΚΑΛΛΕΙ ΚΑΙ ΜΕΓΕΘΕΙ» όπως την αναφέρουν οι επιγραφές, πριν οι πύρινες γλώσσες της κόκκινης μάγισσας, αφανίσουν, ό,τι απόμεινε, από τη μανία του Τούρκου, με αποτέλεσμα, να μην έχει μείνει τίποτα να τη θυμίζει. Είναι, μας λέει ο Ποιητής μας, «όπως, αν τύχει, και μπεις μια νύχτα στη Πολιτεία που σ’ ανάθρεψε, κι έπειτα συθέμελα τη χάλασαν, και τη ξανάχτισαν, και παλεύεις, να μετακινήσεις άλλους καιρούς, για να ξαναβρεθείς».

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Η όμορφη τρανή Πολιτεία, «Η ΚΑΛΙΣΤΗ ΠΑΣΩΝ ΣΜΥΡΝΗ» κατά τον Στράβωνα, πού είναι και ο τίτλος του βιβλίου μου, έτος έκδοσης 2016, ένα αφιέρωμα μνήμης με αγάπη στους όπου γης Σμυρναίους Έλληνες, μετράει χιλιάδες χρόνια ζωής. Χαλάστηκε και χτίστηκε από την αρχή, από τους κατακτητές: Γενουάτες, Ιππότες, Οθωμανούς, Τούρκους. Στους τελευταίους έμεινε στην απόλυτη κυριαρχία για αιώνες, μέχρι τη μέρα της απελευθέρωσης από τον Ελληνικό Στρατό, στις 2 Μαΐου1919. Μόνο που αυτό κράτησε μόλις τρία χρόνια.
Η όμορφη Ελληνίδα κόρη της Ανατολής βάδισε και πάλι το δρόμο του χαλασμού, με το πιο φρικτό μαρτύριο αυτή τη φορά. Παραδόθηκε στη φωτιά, γίνηκε στάχτη και οι Έλληνες, όσοι γλύτωσαν από τον σφαγιασμό, πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς, με τον πιο τραγικό τρόπο, που συγκλόνισε την Ανθρωπότητα. Δυστυχώς, όμως, υπάρχουν και κάποιοι κατ’ όνομα Έλληνες που αμφισβητούν αυτή τη φοβερή αναμφισβήτητη ιστορική αλήθεια και πρέπει να  πρέπει να αναφερθούμε σ’ αυτό, έστω και σχεδόν επιγραμματικά που και βέβαια υπάρχουν απάτριδες και εδώ στη Πατρίδα όπως σε κάθε τόπο.

Μπορεί να είναι εικόνα εξωτερικοί χώροι

Το 1908 οι Έλληνες της Σμύρνης γιόρταζαν το γεμάτο υποσχέσεις για ισονομία και ισοπολιτεία νέο τουρκικό Σύνταγμα τυπωμένο και στα Ελληνικά για το «χαρμόσυνο γεγονός». Λίγα χρόνια αργότερα αποκαλύφθηκαν οι δόλιες προθέσεις των εμπνευστών του. Αντί της διακηρυγμένης εκ μέρους της «Δημοκρατίας» δικαιοσύνη, ισότητα, αδελφότητα, εφάρμοσαν τον αποκλεισμό των χριστιανικών πληθυσμών από την εξουσία. Στη συνέχεια επεδίωξαν την έξωσή τους από το πεδίο της οικονομίας, έφθασαν έως τη φυσική εξόντωση στη περίπτωση των Αρμενίων αρχικά, και των Ελλήνων Ποντίων αργότερα, που έλαβε διαστάσεις γενοκτονίας.
Και σειρά είχε η Σμύρνη. Η απελευθέρωση των Ελλήνων της Σμύρνης ήταν  ιστορική αναγκαιότητα, όχι μόνο για την Μητέρα Ελλάδα, τη συγκεκριμένη εκείνη χρονική στιγμή και επικροτήθηκε, υποστηρίχθηκε, υποκινήθηκε κατά πως γνωρίζουμε από τα διαβάσματά μας, από τους γνώριμους «φίλους» Ευρωπαίους, για το δικό τους συμφέρον φυσικά.
Οι οποίοι, όμως, τρία χρόνια μετά, κατά τη πυρπόληση της Σμύρνης, τις σφαγές των Ελλήνων και την προσπάθεια διαφυγής, από την πλευρά της θάλασσας, στις 31 Αυγούστου (13 Σεπτεμβρίου) 1922 ήταν απλοί θεατές. Τελειώνοντας, αγαπημένε μου αναγνώστη αυτή τη γραφή, εις μνήμην των 100 χρόνων, θα μοιρασθώ μαζί σου ένα μικρό απόσπασμα, από το βιβλίο μου, αναφορά στη θυσία του Μητροπολίτη Χρυσοστόμου Σμύρνης.

Η ΘΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ  ΣΜΥΡΝΗΣ

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο

«Ο Σεπτός Ιεράρχης έμεινε στη γενέθλια γη μέχρι το τέλος με το ποίμνιό του και γίνηκε θυσία. Για της τρανής Πολιτείας την τιμή και την Ιστορία. Παραδομένος στον Αλί Αγί, τον δήμιό του, μαρτύρησε. Σύρθηκε από τους βέβηλους, στην αγορά, στους δρόμους, την πλατεία, αιμόφυρτος, με ράσα ξεσχισμένα, ξεριζωμένα τα μαλλιά, τα μάτια του βγαλμένα, και την ράβδο την τιμητική, λάφυρο των βαρβάρων. Ό,τι απόμεινε από τον Μεγάλο Έλληνα Ιεράρχη κρεμάστηκε στο κέντρο της πλατείας -και μάλιστα ως λένε οι μαρτυρίες, μπροστά στα μάτια Γάλλων και άλλων απαθών Συμμάχων, που αδιαφόρησαν για του Ελληνισμού την τύχη κι αν τύχει να τον βρούνε συμφορές που ‘ναι, συνήθως και οι αίτιοι».

*Η κυρία Παυλίνα Μπεχράκη είναι εικαστικός και συγγραφέας

268 κρούσματα η Κορινθία – επιμένουν οι σκληροί δείκτες

Previous article

Ο μοναδικός επιβεβαιωμένος μετεωρίτης που έχει πέσει ποτέ στην Ελλάδα (vids)

Next article

You may also like

Comments

Comments are closed.