Ελάχιστα σοφότεροι έγιναν χτες το βράδυ όσοι μπήκαν στην διαδικασία να παρακολουθήσουν το δημοτικό συμβούλιο της Κορίνθου, όπου συζητήθηκαν τέσσερα ουσιαστικά θέματα: η σύμβαση του οδοφωτισμού (για μία ακόμα και ελπίζουμε τελευταία φορά) και τρία θέματα που αφορούσαν την πληρωμή των 56.000 ευρώ για τα ελαστικά, και οι δύο αναθέσεις στην εταιρεία Lechi για τα πεζοδρόμια στην διαδρομή Προαστιακός – κέντρο Κορίνθου και για τις συντηρήσεις των δημοτικών κτιρίων στο Λέχαιο.
Σε ό,τι αφορά το πρώτο θέμα τίποτα νέο δεν προστέθηκε στην δημόσια κουβέντα. Και οι δύο πλευρές επέμειναν η μία, της δημοτικής πλειοψηφίας, να καταγγέλλει ως σκανδαλώδη την σύμβαση για τα led, η άλλη της Συμμαχίας Πολιτών να μιλάει για μία σύμβαση σωτήρια. Και οι δύο πλευρές αράδιαζαν αριθμούς, τον έναν πίσω από τον άλλον, έκαναν προσθέσεις και αφαιρέσεις, αλλά κανείς δεν ήταν δυνατόν να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει και ποιος λέει την αλήθεια.

Το καινούργιο στοιχείο που προστέθηκε στην συζήτηση αφορά το πόρισμα των νομικών που έψαξαν την σύμβαση κατά παραγγελία της δημοτικής αρχής, και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο δήμος μπορεί να την προσβάλει, για μία σειρά από λόγους που έχουν να κάνουν με τα σοβαρά τεχνικά προβλήματα που παρουσιάζει.
Και για αυτά τα προβλήματα δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να ξεγελάσει κανέναν. Σε τεχνικό επίπεδο η σύμβαση είναι σκανδαλώδης, καθώς σε όλες σχεδόν τις γειτονιές του δήμου, έχουν παρουσιαστεί κατά καιρούς προβλήματα. Συχνά δε κατ’ επανάληψη.
Σε ό,τι αφορά τα τρία θέματα που έφεραν οι παρατάξεις της μειοψηφίας:

για τα ελαστικά η ουσία είναι πως αυτά παραδόθηκαν και ήδη έχουν τοποθετηθεί στα αυτοκίνητα του δήμου. Από την συζήτηση αυτό που προέκυψε είναι πως μάλλον η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση. Από την μια μεριά η προηγούμενη δημοτική αρχή του κ. Νανόπουλου απέφευγε να τα πληρώσει καθώς δεν πληρούνταν τυπικοί όροι όπως το υπογεγραμμένο πρωτόκολλο παραλαβής. Τώρα γιατί συνέβη αυτό, κανείς δεν το εξήγησε. Μία πιθανή εξήγηση είναι αυτή που έδωσε ο αντιδήμαρχος καθαριότητας Ανδρέας Πούλος, ο οποίος είπε πως συχνά ο δήμος για λόγους γραφειοκρατίας αγοράζει προϊόντα «στο μιλητό». Ανέφερε, μάλιστα, χαρακτηριστικά την αγορά ανταλλακτικών για τα αυτοκίνητα του δήμου, από άλλη κορινθιακή εταιρεία, όπου και εκεί υπάρχει χρέος. Σε καμία στιγμή, πάντως, ο κ. Νανόπουλος δεν υποστήριξε πως τα ελαστικά αυτά ουδέποτε παραδόθηκαν. Συνεισφέροντας στην συζήτηση ο δημοτικός σύμβουλος Σωτήρης Παπαδημητρίου ξεκαθάρισε την κατάσταση λέγοντας πως σε επικοινωνία που είχε με τον πρώην δήμαρχο Αλέξανδρο Πνευματικό (επί της διοίκησης του οποίου έγινε η αγοραπωλησία) εκείνος παραδέχτηκε πως όντως ο δήμος χρωστάει τα ελαστικά. Είναι λοιπόν σαφές πως τα ελαστικά αγοράστηκαν, άρα έπρεπε και να πληρωθούν.
Για τα άλλα δύο θέματα, που αφορούν τις αναθέσεις στην εταιρεία Lechi, η Πράσινη Πόλη υπενθύμισε στον Νίκο Σταυρέλη ότι όσο ήταν στην αντιπολίτευση κατήγγειλε ως σκανδαλώδεις και ασύμφορες για τον δήμο τις συμβάσεις με εκπτώσεις 3% σε έργα του δήμου, με τον Νίκο Σταυρέλη να απαντά πως το ίδιο εξακολουθεί να υποστηρίζει. Τόνισε, όμως ότι η νομική διαδικασία αδιαφορεί για το τι υποστηρίζει ο καθένας και επιβάλλει η ανάθεση, μετά τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό, να γίνεται σε εκείνον που κερδίζει τον διαγωνισμό. Πάντως και για τις δύο περιπτώσεις τίποτα δεν έχει τελειώσει, καθώς οι ανταγωνίστριες της εταιρείας Lechi έχουν κάνει ενστάσεις και η τύχη των έργων θα κριθεί στα δικαστήρια.
Ο Δημήτρης Πρωτοπαππάς, πάντως, πρέπει να είδε μάλλον μία πλευρά της ιστορίας, που –ίσως- εξηγεί πολλά.

Στο πρακτικό της για το έργο των πεζοδρομίων, η επιτροπή παραλαβής αναφέρει πως οι έξι από τις οκτώ εταιρείες που συμμετείχαν στον διαγωνισμό δεν κατέθεσαν καν φάκελο τεχνικής προσφοράς, ενώ η έβδομη κατέθεσε μεν, αλλά ήταν ελλιπής. Μόνο η Lechi κατέθεσε πλήρη φάκελο και είναι να αναρωτιέται κανείς γιατί τόσες πολύ έμπειρες εταιρείες, με συμμετοχή σε μεγάλους διαγωνισμούς, δεν κατέθεσαν ένα βασικό στοιχείο για την συμμετοχή στον διαγωνισμό. Ο κ. Νανόπουλος για αυτό το θέμα άφησε και πάλι κάποια αιχμή κατά των υπηρεσιών του δήμου, αλλά σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα παραμένει…




























Comments