Το πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο Σικυωνίων εξελίχθηκε σε σκηνικό έντασης, καθώς η δημοτική αρχή παρουσίασε αφήγημα περί “μπούλινγκ” εναντίον ανηλίκου περιστατικό που, όπως υποστηρίχθηκε, συνέβη μετά το πέρας της προηγούμενης συνεδρίασης.
Η δημοτική αρχή συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση για την καταδίκη του γεγονότος, χωρίς ωστόσο να παρουσιάσει εισήγηση ή συγκεκριμένα στοιχεία, παρά τη σοβαρότητα του θέματος. Η αντιπολίτευση ζήτησε επανειλημμένα επίσημη ενημέρωση, όμως χωρίς αποτέλεσμα.
-
Πώς βρέθηκε το παιδί, ανήλικο, στα απέναντι έδρανα από εκείνα του γονιού του;
-
Το κάλεσε κάποιος; Πήγε μόνο του και για ποιο λόγο;
-
Ποιες κουβέντες ειπώθηκαν;
-
Πώς ζητείται “καταδίκη” χωρίς περιγραφή γεγονότος και χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο;
Ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας που εμφανίστηκε, ήταν έμμισθος ειδικός συνεργάτης του Δημάρχου, ο οποίος δήλωσε πως “θα τα καταθέσει εκεί που πρέπει”. Δηλαδή, ζητείται από το Δημοτικό Συμβούλιο να καταδικάσει ένα περιστατικό, να πιστέψει έναν μάρτυρα, υπάλληλο του Δημάρχου, χωρίς να γνωρίζει τι πραγματικά συνέβη.
Μήπως οι νομικές συνέπειες φόβισαν και κανείς από τους κατηγόρους δεν τόλμησε να περιγράψει “γεγονότα” που ίσως δεν έγιναν ποτέ;
Γιατί αν λες ότι είσαι δημόσιο πρόσωπο, είδες κάτι σοβαρό και ζητάς καταδίκη, αλλά το κρατάς “μυστικό”, τότε μάλλον φοβάσαι το λάθος. Όπως λέει και ο λαός, «κανένα έγκλημα δεν είναι τέλειο».
Η μαρτυρία Βυτινιώτη αλλάζει τα δεδομένα
Αποκορύφωμα αποτέλεσε η τοποθέτηση του Χάρη Βυτινιώτη, πρώην αντιπεριφερειάρχη και δημάρχου, ο οποίος δήλωσε δημόσια:
«Μπούλινγκ δεν υπήρξε ποτέ. Αντιθέτως, εγώ προπηλακίστηκα από τον Πρόεδρο της Καστανιάς.»
Ο προπηλακισμός του Χάρη Βυτινιώτη, σύμφωνα με μαρτυρίες, σημειώθηκε μπροστά σε κόσμο, αμέσως μετά το περιστατικό κατά το οποίο, το παιδί του προέδρου φέρεται να δέχθηκε λεκτικό εκφοβισμό, όπως υποστηρίζουν «αυτόπτες» που δεν κατονομάζονται.
Ανεξάρτητα από το αν υπήρξε ή όχι πραγματικό περιστατικό, τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι σοβαρά και αφορούν όχι μόνο τη συμπεριφορά αιρετών, αλλά και την ευθύνη των γονιών που επέτρεψαν σε ένα παιδί να παρευρεθεί σε ένα τόσο φορτισμένο περιβάλλον, ειδικά σε συνεδρίαση όπου συζητούνταν τυχόν ευθύνες για τη φωτιά στην Καστανιά, με τον πατέρα του παιδιού να βρίσκεται στο επίκεντρο.
Πού αρχίζει και πού τελειώνει η “ευαισθησία” της Δημοτικής Αρχής;
Από τη μία, ο Δήμαρχος Σπύρος Σταματόπουλος και οι συνεργάτες του έσπευσαν να δείξουν “ευαισθησία” για την ψυχολογική πίεση ενός ανηλίκου.
Από την άλλη, πρόκειται για την ίδια δημοτική αρχή που, όπως καταγγέλλουν κάτοικοι του Διμηνιού, ανάγκασε παιδιά να καταναλώνουν νερό ακατάλληλο για ανθρώπινη χρήση, προκαλώντας περιστατικά νοσηλείας και με μηνύσεις ήδη σε εξέλιξη.
Η κάτοικος Ε. Γαλάνη σχολίασε χαρακτηριστικά:
«Ξαφνικά το καθεστώς Σταματόπουλου απέκτησε ενσυναίσθηση σε θέματα bullying ανηλίκων, όταν το ίδιο καθεστώς κάνει bullying σε άλλα παιδιά, προσφέροντάς τους νερό ακατάλληλο και στέλνοντάς τα στο νοσοκομείο.»
Η αντίφαση είναι προφανής: επιλεκτική ευαισθησία και σιωπή στα ζητήματα ουσίας.
Γιατί βρέθηκε ανήλικο σε αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου;
Το ερώτημα που ελάχιστοι τολμούν να θέσουν δημόσια:
Γιατί οι γονείς επέτρεψαν τη συμμετοχή του ανήλικου παιδιού σε ένα περιβάλλον που γνώριζαν ότι θα είναι ηλεκτρισμένο;
Η συνεδρίαση ήταν γνωστό ότι θα είχε πολιτική ένταση και προσωπικές αντιπαραθέσεις, με κεντρικό πρόσωπο τον ίδιο τον πατέρα του παιδιού.
Η παρουσία ενός ανηλίκου σε τέτοια συνθήκη, αντίκειται στην υποχρέωση των γονιών να το προστατεύουν από περιβάλλοντα που μπορεί να προκαλέσουν ψυχική ή ηθική βλάβη.
Σύμφωνα με το άρθρο 1510 του Αστικού Κώδικα,
«Η γονική μέριμνα περιλαμβάνει την υποχρέωση φροντίδας για την ανατροφή, επίβλεψη και προστασία του ανηλίκου.»
Η συνεδρίαση εξελίχθηκε, όπως αναμενόταν, σε πολιτική σύγκρουση με λεκτικές εντάσεις. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο ποιος “έκανε bullying”, αλλά ποιος εξέθεσε το παιδί σε αυτήν την κατάσταση.
Η κοινωνία του Κιάτου δεν χρειάζεται άλλο “θέατρο”.
Χρειάζεται σοβαρότητα, διαφάνεια και υπευθυνότητα, ειδικά όταν στο επίκεντρο βρίσκονται παιδιά.








Comments