By 
Υπάρχουν τηλεοπτικά προγράμματα που περνούν. Και υπάρχουν εκείνα που αφήνουν αποτύπωμα. Το MasterChef ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Για χρόνια υπήρξε όχι απλώς ένα ριάλιτι μαγειρικής, αλλά ένα πολιτισμικό γεγονός. Έφτιαξε λεξιλόγιο, δημιούργησε ήρωες, γέννησε καριέρες και έκανε τη μαγειρική συζήτηση της επόμενης μέρας στο γραφείο.
Ίσως μάλιστα να ήταν και το πιο επιδραστικό τηλεοπτικό παιχνίδι της τελευταίας δεκαετίας. Γιατί δεν βασίστηκε μόνο στον ανταγωνισμό, αλλά στην αφήγηση, στις προσωπικές ιστορίες, στο ταξίδι από τον πάγκο της κουζίνας μέχρι το όνειρο.
Τα τελευταία χρόνια, βέβαια, η δυναμική του είχε αρχίσει να φθίνει. Η έκπληξη μειώθηκε, η συνταγή επαναλήφθηκε, το κοινό άρχισε να δείχνει σημάδια κόπωσης. Το περσινό πείραμα, όπου το παιχνίδι μας πήγε κατευθείαν στο σπίτι χωρίς δοκιμαστικά και συνεντεύξεις, αποδείχθηκε άστοχο. Η γκρίνια στα social ήταν έντονη και δικαιολογημένη. Έλειπε η αρχή της ιστορίας. Και χωρίς αρχή, δύσκολα δένεσαι.
Φέτος όμως, το μήνυμα ελήφθη. Και μάλιστα καθαρά. Το MasterChef επιστρέφει την Κυριακή 18 Ιανουαρίου και επιστρέφει κανονικά. Με δοκιμαστικά, με συνεντεύξεις, με πρόσωπα που συστήνονται, με όνειρα που μόλις ξεκινούν. Όπως ακριβώς το αγάπησε το κοινό. Δεν είναι τυχαίο ότι στο πρόσφατο σποτάκι ακούγεται η φράση «Ξεκινάμε από την αρχή». Δεν είναι απλώς σλόγκαν. Είναι παραδοχή.
Κομβικό ρόλο σε όλη αυτή τη διαδρομή έπαιξε πάντα η χημεία των τριών παρουσιών. Οι κριτές δεν λειτούργησαν ποτέ ως απλοί κριτές. Ήταν χαρακτήρες με ξεκάθαρη ταυτότητα, διαφορετικό ρυθμό και μια μεταξύ τους σύνδεση που έδινε ισορροπία ανάμεσα στην αυστηρότητα, το χιούμορ και τη συγκίνηση. Αυτή η χημεία ήταν και παραμένει η ραχοκοκαλιά του παιχνιδιού. Χωρίς αυτήν, το MasterChef θα ήταν απλώς μια ακόμη εκπομπή μαγειρικής.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν μπορεί να ξαναβρεί την παλιά του αίγλη. Η απάντηση δεν θα δοθεί από τα πιάτα, αλλά από τις ιστορίες. Από το αν θα ξαναδούμε ανθρώπους που μας νοιάζουν, που αποτυγχάνουν, που επιμένουν, που εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας.
Το MasterChef ίσως να μην είναι πια στο απόγειό του. Αλλά παραμένει ένα τηλεοπτικό brand που ξέρει να ακούει, να διορθώνεται και να επιστρέφει. Και αυτό, για την ελληνική τηλεόραση, δεν είναι καθόλου λίγο.
Comments