Αντί να αναζητήσει τρόπους ώστε μια ιστορική πολιτιστική διοργάνωση να πραγματοποιηθεί με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια, η Περιφέρεια Πελοποννήσου φαίνεται να επέλεξε την πιο εύκολη λύση: την απαγόρευση. Με τη λογική «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι», το Ziria Music Festival κινδυνεύει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά να μην πραγματοποιηθεί στον φυσικό του χώρο, παρότι εδώ και 16 χρόνια αποτελεί υπόδειγμα υπεύθυνης διοργάνωσης.
Το θέμα έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, με τους διοργανωτές να ξεκινούν εκστρατεία συλλογής υπογραφών, υποστηρίζοντας ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο ένα μουσικό φεστιβάλ, αλλά συνολικά το δικαίωμα των πολιτών να απολαμβάνουν τα ελληνικά βουνά με ασφάλεια και υπευθυνότητα.
Ένα φεστιβάλ που γεννήθηκε εκεί όπου, σύμφωνα με τον μύθο, γεννήθηκε η μουσική
Το Ziria Music Festival δεν είναι μια διοργάνωση της τελευταίας στιγμής. Από το 2009 πραγματοποιείται στο χιονοδρομικό κέντρο της Ζήρειας, σε υψόμετρο περίπου 1.600 μέτρων, λίγα μόλις μέτρα από το σπήλαιο όπου, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, γεννήθηκε ο θεός Ερμής και κατασκεύασε την πρώτη λύρα.
Πολύ πριν τα ορεινά μουσικά φεστιβάλ γίνουν μόδα, μια ομάδα εθελοντών δημιούργησε έναν θεσμό που κάθε χρόνο συγκέντρωνε χιλιάδες φίλους της ανεξάρτητης μουσικής, της φύσης και της συλλογικότητας. Με ελεύθερη είσοδο, δεκάδες μουσικά σχήματα, εναλλακτικές δραστηριότητες και μια ξεχωριστή φιλοσοφία, το φεστιβάλ δημιούργησε τη δική του κοινότητα, τους λεγόμενους «Zirius».
Δεκαέξι χρόνια χωρίς το παραμικρό περιστατικό
Οι διοργανωτές υπενθυμίζουν ότι όλα αυτά τα χρόνια το φεστιβάλ δεν έχει καταγράψει ούτε ένα περιστατικό που να σχετίζεται με πρόκληση πυρκαγιάς ή περιβαλλοντική επιβάρυνση.
Μάλιστα, όπως επισημαίνουν, το Ziria Festival πραγματοποιείται στον οριοθετημένο χώρο του χιονοδρομικού κέντρου και όχι μέσα σε δασική έκταση, ενώ κάθε χρόνο εφαρμόζονται αυστηρά μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος.
Για το 2025 καταρτίστηκε, σύμφωνα με τους ίδιους, ένα ιδιαίτερα αυστηρό σχέδιο πυροπροστασίας, σε συνεργασία με την Πυροσβεστική, τον Δήμο, συλλόγους πυροπροστασίας και δεκάδες εθελοντές, με πρόσθετα μέτρα επιτήρησης και πρόληψης.
Η Περιφέρεια είπε... όχι
Παρά τα παραπάνω, η Περιφέρεια Πελοποννήσου δεν έδωσε την απαιτούμενη άδεια.
Η αιτία, σύμφωνα με τους διοργανωτές, είναι ότι εφαρμόζεται οριζόντια η απόφαση απαγόρευσης πρόσβασης σε δασικές περιοχές κάθε φορά που ο ημερήσιος χάρτης επικινδυνότητας προβλέπει υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς.
Εδώ όμως εντοπίζεται και η βασική ένσταση.
Οι χάρτες της Πολιτικής Προστασίας αφορούν ολόκληρο τον νομό Κορινθίας και δεν λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες μικροκλιματικές συνθήκες της Ζήρειας. Σε υψόμετρο 1.600 μέτρων, στα τέλη Αυγούστου επικρατούν συχνά χαμηλότερες θερμοκρασίες, υψηλότερη υγρασία και πολλές φορές ακόμη και βροχοπτώσεις – όπως συνέβη το 2022, όταν το ίδιο το φεστιβάλ ακυρώθηκε εξαιτίας του καιρού.
Προστασία ή απαγόρευση;
Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι αν η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει τέτοιες διοργανώσεις ή απλώς να τις απαγορεύει.
Γιατί, όπως επισημαίνουν οι διοργανωτές, αν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος πυρκαγιάς, η λύση δεν μπορεί να είναι αυτομάτως η ακύρωση κάθε δραστηριότητας. Η λογική θα υπαγόρευε την ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας, την παρουσία περισσότερων πυροσβεστικών δυνάμεων και την αυστηρή επιτήρηση.
Με άλλα λόγια, αντί η διοίκηση να οργανώσει την προστασία μιας υπεύθυνης διοργάνωσης, επέλεξε την απλούστερη διοικητική λύση: την απαγόρευση.
Το παράδοξο με την υπόλοιπη Ελλάδα
Ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί, σύμφωνα με τους διοργανωτές, το γεγονός ότι αντίστοιχα μουσικά φεστιβάλ σε άλλες περιοχές της χώρας πραγματοποιήθηκαν κανονικά, ακόμη και σε περιοχές με αυξημένο δείκτη επικινδυνότητας, πολλές φορές με κατασκηνώσεις μέσα σε δασικές εκτάσεις και χωρίς τα εκτεταμένα μέτρα πυροπροστασίας που είχε προβλέψει το Ziria Festival.
Έτσι, υποστηρίζουν ότι στην πράξη δημιουργείται μια ιδιότυπη άνιση μεταχείριση, όπου το μοναδικό φεστιβάλ που απαγορεύεται είναι εκείνο της Ζήρειας.
Δεν αφορά μόνο ένα φεστιβάλ
Οι άνθρωποι του Ziria Festival ξεκαθαρίζουν ότι ο αγώνας τους δεν αφορά μόνο τη διάσωση μιας μουσικής διοργάνωσης.
Υποστηρίζουν ότι αφορά συνολικά το δικαίωμα των πολιτών να έχουν πρόσβαση στα βουνά και στα δάση με κανόνες, υπευθυνότητα και σωστή οργάνωση, χωρίς να οδηγούμαστε σε γενικευμένες απαγορεύσεις κάθε φορά που αυξάνεται ο δείκτης επικινδυνότητας.
Γιατί, όπως τονίζουν, η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος είναι αναγκαία. Όμως άλλο πράγμα η πρόληψη και άλλο η πλήρης απαγόρευση κάθε δραστηριότητας.
Και ίσως τελικά αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα της υπόθεσης: αν η Πολιτεία θα επιλέξει να διαχειρίζεται τον κίνδυνο με σχέδιο και οργάνωση ή αν θα συνεχίσει να καταφεύγει στην πιο εύκολη διοικητική λύση, αυτή της απαγόρευσης.










Comments