Σε μια περίοδο όπου η χώρα –και η Κορινθία ειδικότερα– τίθεται σε καθεστώς αυξημένης ετοιμότητας λόγω κακοκαιρίας (Red Code), η συζήτηση για το αν πρέπει να κλείνουν τα σχολεία επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο.
Ενδεικτικό είναι ότι, μετά την αναγγελία των επικίνδυνων καιρικών φαινομένων, μόνο δύο δήμοι στην Κορινθία –ο Δήμος Σικυωνίων και ο Δήμος Νεμέας– προχώρησαν σε απόφαση αναστολής λειτουργίας των σχολείων. Οι υπόλοιποι τέσσερις δήμοι είτε ξεκαθάρισαν ότι τα σχολεία θα λειτουργήσουν κανονικά είτε δεν εξέδωσαν καμία σχετική ανακοίνωση.
Μέσα σε αυτό το τοπίο αβεβαιότητας και διαφορετικών προσεγγίσεων, η δημόσια τοποθέτηση του δημάρχου Ξυλοκάστρου–Ευρωστίνης, Βλάσση Τσιώτου, ήρθε να βάλει –όπως σχολιάζεται ευρέως– «τα πράγματα στη θέση τους».
Με μια ανάρτηση που ξεχωρίζει για την καθαρότητα και την ευθύτητα του λόγου, ο ίδιος δεν περιορίζεται σε μια απλή διοικητική απόφαση, αλλά ανοίγει έναν ευρύτερο προβληματισμό για το πώς λαμβάνονται τέτοιες κρίσιμες αποφάσεις.
Ο δήμαρχος, αξιοποιώντας και την εμπειρία του ως εκπαιδευτικός, ασκεί κριτική σε αυτό που περιγράφει ως μια άτυπη «πλειοδοσία προστασίας» μεταξύ δημάρχων. Όπως σημειώνει, η δυνατότητα που δίνει ο νόμος στους δημάρχους να κλείνουν σχολεία έως τρεις ημέρες έχει οδηγήσει σε ένα είδος ανταγωνισμού, όπου η πρώτη απόφαση δημιουργεί πίεση στους υπόλοιπους.
«Όταν ένας δήμαρχος κλείνει τα σχολεία, οι υπόλοιποι εμφανίζονται άκαρδοι αν δεν ακολουθήσουν», επισημαίνει, περιγράφοντας μια πραγματικότητα που συχνά καθορίζεται περισσότερο από την εικόνα παρά από την ουσία.
Ο Βλάσσης Τσιώτος δηλώνει κατηγορηματικά αντίθετος σε αυτή τη λογική, τονίζοντας ότι το κλείσιμο των σχολείων είναι μια σοβαρή απόφαση με πραγματικές συνέπειες για μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς. Όπως επισημαίνεται, πέρα από την εκπαιδευτική διαδικασία, μια τέτοια απόφαση διαταράσσει και την καθημερινότητα των οικογενειών, καθώς οι γονείς καλούνται αιφνιδιαστικά να βρουν λύσεις για τη φροντίδα των παιδιών τους.
Αντίθετα, θέτει ένα σαφές πλαίσιο: τα σχολεία στον Δήμο Ξυλοκάστρου–Ευρωστίνης θα κλείνουν μόνο σε εξαιρετικά σοβαρές περιπτώσεις, ενώ για τις υπόλοιπες θα λαμβάνονται υπόψη οι αποφάσεις της Περιφέρειας Πελοποννήσου, η οποία έχει τη συνολική ευθύνη και εικόνα της κατάστασης.
Το πιο ηχηρό μήνυμα της παρέμβασής του, ωστόσο, αφορά τον κίνδυνο που –κατά τον ίδιο– περνά απαρατήρητος: «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να συνηθίσουμε σε κλειστά σχολεία».
Η τοποθέτηση αυτή φαίνεται να βρίσκει απήχηση, καθώς αγγίζει μια λεπτή ισορροπία: ανάμεσα στην αναγκαία πρόληψη και την υπερβολή. Σε μια εποχή που η κλιματική κρίση επιβάλλει αυξημένη εγρήγορση, το ερώτημα δεν είναι μόνο πότε πρέπει να κλείνουν τα σχολεία, αλλά και πότε δεν πρέπει.
Και σε αυτή τη συζήτηση, η παρέμβαση Τσιώτου λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η ευθύνη δεν μετριέται με το ποιος θα κλείσει πρώτος, αλλά με το ποιος θα αποφασίσει σωστά.










Comments