Οι χρεώσεις στις ξαπλώστρες διχάζουν τα Καλάμια – Είναι τελικά τόσο παράλογες;

Με την καλοκαιρινή περίοδο να βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη και τις παραλίες της Κορίνθου να γεμίζουν καθημερινά από λουόμενους, ένα θέμα που απασχολεί έντονα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις συζητήσεις των πολιτών είναι οι χρεώσεις για ομπρέλες και ξαπλώστρες που εφαρμόζουν ορισμένα καταστήματα στα Καλάμια, τα Σαββατοκύριακα.

Σύμφωνα με αναφορές λουομένων, σε ορισμένες περιπτώσεις το κόστος για ένα σετ ξαπλώστρας και ομπρέλας φτάνει τα 20 ευρώ, γεγονός που έχει προκαλέσει αντιδράσεις αλλά και έντονο διάλογο σχετικά με τα όρια ανάμεσα στην επιχειρηματική δραστηριότητα και τη δημόσια πρόσβαση στην παραλία.

Οι επικριτές της πρακτικής υποστηρίζουν ότι η θάλασσα αποτελεί δημόσιο αγαθό και ότι τέτοιου είδους χρεώσεις καθιστούν την οργανωμένη παραλία απρόσιτη για πολλές οικογένειες. Όπως επισημαίνουν, μια τετραμελής οικογένεια μπορεί να χρειαστεί δεκάδες ευρώ μόνο για να εξασφαλίσει θέση στην παραλία, πριν ακόμη καταναλώσει οτιδήποτε από το κατάστημα.

Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρηματίες της παραλιακής ζώνης επισημαίνουν ότι η λειτουργία ενός οργανωμένου χώρου αναψυχής συνοδεύεται από σημαντικά έξοδα. Παραχωρήσεις αιγιαλού, μισθοδοσία προσωπικού, καθαριότητα, ηλεκτροδότηση, ασφάλιση, συντήρηση εξοπλισμού και γενικότερα το αυξημένο λειτουργικό κόστος αποτελούν παράγοντες που επηρεάζουν άμεσα την τιμολογιακή πολιτική κάθε επιχείρησης.

Υπάρχει μάλιστα και ένα ακόμη επιχείρημα που ακούγεται όλο και συχνότερα. Για χρόνια παρατηρούνταν το φαινόμενο λουόμενοι να καταλαμβάνουν ξαπλώστρες από νωρίς το πρωί έως αργά το βράδυ πραγματοποιώντας ελάχιστη ή και καθόλου κατανάλωση. Η επιβολή χρέωσης λειτουργεί, σύμφωνα με τους επαγγελματίες, ως ένας τρόπος διαχείρισης της αυξημένης ζήτησης, ιδιαίτερα σε περιόδους αιχμής.

Το ερώτημα ωστόσο παραμένει: πρόκειται για περιορισμό της πρόσβασης στην παραλία ή για μια φυσιολογική εξέλιξη της αγοράς;

Στην περίπτωση των Καλαμιών, αρκετοί θεωρούν ότι η συζήτηση πρέπει να εξεταστεί μέσα από τα πραγματικά δεδομένα της περιοχής. Η παραλία εκτείνεται σε μεγάλο μήκος, διαθέτει σημαντικές ελεύθερες ζώνες και εξακολουθεί να προσφέρει τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε πολίτη να τοποθετήσει τη δική του ομπρέλα και τον εξοπλισμό του χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση.

Υπό αυτή την έννοια, η χρέωση αφορά κυρίως την παροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών και ανέσεων και όχι την πρόσβαση στην ίδια τη θάλασσα. Όσοι επιλέγουν οργανωμένες ξαπλώστρες απολαμβάνουν ένα διαφορετικό επίπεδο εξυπηρέτησης, ενώ όσοι δεν επιθυμούν να επιβαρυνθούν οικονομικά μπορούν να χρησιμοποιήσουν ελεύθερα τον κοινόχρηστο χώρο της παραλίας.

Αναμφίβολα πρόκειται για ένα θέμα που θα συνεχίσει να προκαλεί συζητήσεις όσο η τουριστική και επιχειρηματική δραστηριότητα στις παραλίες αυξάνεται. Εκείνο πάντως που φαίνεται να συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη συναίνεση είναι ότι το πραγματικό πρόβλημα θα προέκυπτε μόνο στην περίπτωση που ο ελεύθερος χώρος περιοριζόταν σε τέτοιο βαθμό ώστε ο πολίτης να μην έχει πλέον τη δυνατότητα να απολαύσει δωρεάν τη θάλασσα και την παραλία.

Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον στα Καλάμια, η δυνατότητα αυτή εξακολουθεί να υπάρχει.